
هفت نشانه رابطه سالم و دوامآور بر اساس نظر درمانگر معروف
نیکول لپرا، درمانگر مشهوری با بیش از ده میلیون دنبالکننده در شبکههای اجتماعی، هفت رفتار را معرفی کرده که نشاندهنده رابطه سالم و ازدواج موفق است.
دوستی به عنوان پایه رابطه
لپرا معتقد است زوجهای موفق ارزش زیادی برای گذراندن زمان با یکدیگر قائلاند. آنها مشتاقاند حتی کارهای کوچک و روزمره را هم در کنار یکدیگر انجام دهند، چرا که دوستی پایه و مبنای ازدواج آنهاست.
همیاری در روزهای سخت
زوجهایی که ازدواج موفقی داشتهاند، قطعا سختیهای مختلفی را در کنار هم پشت سر گذاشتهاند. در برابر ناملایمات زندگی، آنها از هم دور نمیشوند، بلکه نزدیکی و انعطافپذیریشان افزایش مییابد. زوجهای عاشق در موقعیتهای سخت تصمیماتی میگیرند که به آنها کمک میکند هر مشکلی را با پشتیبانی متقابل حل کنند و نیرومندتر ادامه دهند.
پذیرش تفاوتها و نکات ضعف
بعضی اوقات، عادات خاص یا وسواسها میتوانند منبع ناامنی در ازدواج شوند. زوجهای موفق به این تفاوتها با دید منفی نگاه نمیکنند و حتی به عادات آزاردهنده هم به عنوان نکته ضعف توجه نمیکنند و از همسر خود بیش از حد انتقاد نمیکنند.
عدم تلاش برای تغییر شریک زندگی
لپرا هشدار میدهد که تلاش برای تغییر شریک زندگی اشتباه است. زوج موفق یکدیگر را با تمام خوبیها و کاستیها میپذیرند، میدوستند و میفهمند هیچ انسانی کامل نیست. پذیرش شریک با تمام شرایطش، نشانه احترام و تحسین است و برای رابطه سالم ضروری میباشد.
مدیریت صحیح بحث و دعوا
زوجهای موفق میدانند دعوا در زندگی مشترک عادی و گاهی ضروری است، اما آگاهند چگونه به درستی بحث کنند. برای زندگی سالم، زوجها باید بدانند چه زمانی سکوت کنند و چه زمانی و تحت چه شرایطی مشکلات خود را بیان نمایند.
جرأت در گفتگوهای سخت
لپرا تأکید میکند زوجهای پایدار در روابط طولانیمدت از گفتگوهای دشوار فرار نمیکنند، حتی اگر دیدگاههایشان به چالش کشیده شود. عدم دفاعی بودن در برابر زیر سوال رفتن ارزشها و باورها، کلید رشد روابط عاشقانه است. زوجها باید از بیان احساسات خود پرهیز نکنند و با گشادگی به حرفهای همسر گوش دهند.
تعیین مرزهای شفاف با اعضای خانواده
مدیریت روابط خانوادگی پس از ازدواج چالشبرانگیز است، زیرا دو خانواده با اخلاق و عادات متفاوت کنار هم میآیند. تعیین مرزهای روشن برای اعضای خانواده برای سلامت رابطه احساسی اهمیت بسیار زیادی دارد. زوجهای قوی یکدیگر را در اولویت قرار میدهند و مرزهای مشخصی در ارتباط با اعضای خانواده دارند. این مرزها میتواند شامل موارد متغیری باشد از جمله عدم اشتراکگذاری مشکلات زندگی زناشویی با خانواده یا تصمیمگیری برای زندگی مشترک بر اساس خواسته دیگران. از نظر این درمانگر، تعیین مرزهای شفاف با اعضای خانواده مهمترین بخش مدیریت زندگی مشترک است.