
۱۰ نشانه علمی که نشان میدهد شما عاشق شدهید
مغز و رفتار به شیوههای گوناگون نشان میدهند که فردی عاشق شده است. این ۱۰ نشانه از منظر علمی ثابت میکنند یک فرد در حالت عشق به سر میبرد.
به نقل از ساینس لایو، دانشمندان در درک ماهیت عشق پیشرفت قابلتوجهی داشتهاند و به تشریح مفهوم عاشق شدن پرداختهاند. آنها حتی پایههای عصبی عشق در مغز را آشکار کرده و ثابت کردهاند فعالیتهای سلولی مرتبط با دوستی و عشق از یکدیگر متمایز هستند. مطالعاتی که توسط هلن فیشر، محقق ارشد موسسه کینزی در دانشگاه ایندیانا و سایر محققان انجام شده، ویژگیهای روانی و جسمانی که بیشترین ارتباط با عاشق بودن دارند را شناسایی کردهاند.
فعالیت منحصر به فرد مغز
فکر کردن درباره شریک عاشقی باعث فعالسازی الگوی متغیری در مغز میشود که به نظر با سایر اشکال عشق متفاوت است. تفکر در شریک احساسی منجر به فعالیت بیشتر در نواحی مغزی مربوط به شناخت اجتماعی میشود. پژوهشی در فنلاند نشان داده است که شدیدترین فعالیت مغزی ناشی از فکر کردن به فرزندان و جستجوی افکار مربوط به یک شریک احساسی است.
داشتن دیدگاه خاص
هنگامی که افراد عاشق میشوند، به طور ناخودآگاه تصور میکنند معشوقشان منحصر به فرد است. این دیدگاه خاص در سایر روابط اجتماعی رخ نمیدهد. در این حالت فرد فکر میکند حتی عادیترین ویژگیها یا عادتهای معشوقش نیز بسیار خاص و متفاوت هستند.
تمرکز بر نکات مثبث
افرادی که عاشق هستند تمایل دارند شریک زندگی خود را ایدهآل بدانند، تنها بر ویژگیهای مثبت او تمرکز کنند و جنبههای منفی را نادیده بگیرند. تا به امروز مشخص نیست این رفتار برای شکلگیری یک رابطه عاشقانه سالم سودمند است یا خیر. تحقیقات فیشر نشان داده است افرادی که عاشق هستند، بر اتفاقات و اشیاء بیاهمیتی که آنها را به یاد عزیزانشان میاندازد نیز دقت زیادی دارند.
بیثباتی عاطفی
عاشق شدن میتواند باعث نوسانات شدید در خلق و خو شود. بر پایه پژوهشی در سال ۲۰۱۷، در صورتی که این نوسانات شدید باشند، میتوانند تا حدی با رفتار افراد مبتلا به اختلالات مصرف مواد مخدر شبیهت داشته باشند. فیشر استدلال کرده است که عشق باید همانند اعتیاد در نظر گرفته شود و اعتیاد به عشق تنها زمانی مثبت است که عشق متقابل و سالم باشد.
تشدید جاذبه به شریک احساسی
بر اساس تحقیقات فیشر، تجربه ناملایمات در یک رابطه میتواند جاذبه عشق را تشدید کند. برای مثال، افراد عاشقی که به هر دلیلی شریک احساسی خود را نمیبینند دچار اضطراب میشوند و در زمان ملاقات مجدد، سطح دوپامین آنها به طور آشکار افزایش مییابد. هنگامی که پاداش دوپامین در مغز با تأخیر مواجه میشود، فعالیت نورونهای تولیدکننده دوپامین به طور آشکار افزایش مییابد.
افکار غیرقابل کنترل
افرادی که عاشق هستند میتوانند زمان زیادی را صرف فکر کردن درباره شریک زندگی خود کنند. پژوهشی در سال ۲۰۱۶ نشان داد زوجهای عاشق بیش از ۸۵ درصد ساعات بیداری خود را به تفکر در شریک احساسی خود اختصاص میدهند. عشق اینگونه مانع از تمرکز افراد بر اطلاعات دیگر میشود. محققان دریافتند عشق در میان دانشآموزان با عملکرد تحصیلی بدتر مرتبط است.

وابستگی عاطفی
افراد عاشق به طور مرتب نشانههایی از وابستگی عاطفی از جمله حس مالکیت، حسادت و ترس از طرد شدن را نشان میدهند. این احساسات حتی پس از طرد شدن از سوی شریک احساسی نیز باقی میمانند. محققان در سال ۲۰۱۰ در مجله فیزیولوژی عصبی نوشتند بازدید نواحی دچار مغز در اعتیاد به کوکائین میتواند به توضیح رفتارهای وسواسی مرتبط با طرد در عشق کمک کند.
برنامهریزی برای آینده
اشتیاق برای برقراری پیوند عاطفی با معشوق، جستجوی راههایی برای نزدیکتر شدن و خیالپردازی در مورد آینده مشترک نیز از نشانههای عشق است. وقتی سطح سروتونین مغز پس از آغاز یک رابطه به سطح طبیعی خود بازمیگردد، هورمونها و انتقالدهندههای عصبی اکسیتوسین در بدن افزایش مییابد. تحقیقات نشان میدهد اکسیتوسین با روابط عاشقانه جدی و ازدواج مرتبط است.
حس همدلی
بر اساس تحقیقات فیشر، افرادی که عاشق هستند، همدلی زیادی با شریک زندگی خود دارند، درد فرد مقابل را همانند درد خود حس میکنند و آمادهاند هر چیزی را برای او فداکاری کنند. این حس همدلی میتواند برای رابطه احساسی سودمند باشد. همدلی میتواند رفتارهای حمایتگرانه را تشدید کند که به کاهش درد و رنج شریک زندگی در زمانهای سخت کمک میکند.
همسو کردن منافع
عاشق شدن باعث میشود شخص اولویتهای روزانه خود را تغییر دهد تا با اولویتهای شریک زندگی خود همسو شوند. در حالی که برخی افراد تلاش میکنند بیشتر شبیه شریک زندگی خود باشند، یکی دیگر از مطالعات فیشر در سال ۲۰۱۳ نشان داده است افراد از نظر شخصیتی به فردی که هیچ شباهتی به آنها ندارد، جذب میشوند.