دلزدگی جنسی در سال هفتم ازدواج بیش از سال شانزدهم است؛ علل و راهکارها بررسی شد
تحقیقات در ایران نشان می‌دهد که با پشتیبانی شاخصه‌های دلزدگی جنسی، می‌توان صدمه عشقی را در زوجانی که دچار طلاق عاطفی شده‌اند پیش‌بینی کرد. با این حال در پژوهش‌های بین‌المللی رابطه مستقیم و همبسته‌ای میان دلزدگی زناشویی با رفتار‌های جنسی پرخطر و خیانت مشاهده نشده است.
بررسی‌ها حاکی است در سال هفتم ازدواج، کسالت زناشویی بیش‌تر از سال شانزدهم است. لذا افرادی که در سال هفتم ازدواج خود قرار می‌گیرند، به دلیل گسترش خانواده و عدم مراجعه به مشاور جنسی با چالش‌های جدی روبرو می‌شوند. نتایج پژوهش‌های جدید نشان می‌دهد که مداخله برنامه کاهش استرس مبتنی بر ذهن‌آگاه‌ی می‌تواند در کاهش کسالت زناشویی و بهبود رضایت جنسی در افراد متأهل موثر باشد.
ریشه‌های اضطراب در رابطه جنسی شامل عوامل متعدد است. مشاوران خانواده گزارش می‌دهند که بسیاری از زوجان با وجود عشق و علاقه متقابل، روابط زناشویی و عاطفی خود را محدود یا معدوم می‌دانند. برخی مراجعین بیان می‌کنند که علی‌رغم تلاش، نمی‌توانند از نزدیکی لذت ببرند و زندگی‌شان را ناکام می‌دانند.
داشتن فعالیت جنسی در هر دو زن و مرد چندوجه‌ی است و تحت تأثیر عوامل فردی، بین‌فردی، روان‌شناختی، پزشکی و محیطی قرار دارد. مهم‌ترین مسئله در توضیح دلزدگی جنسی، شناخت شرایط بروز آن است؛ آیا این حالت از سال‌ها پیش وجود داشته یا در شرایط خاصی شکل گرفته است.
افت میل جنسی یک اختلال است که می‌تواند ناشی از مشکلات روانی نظیر اضطراب و افسردگی، مصرف دارو‌های ضد‌افسردگی (به‌ویژه فلوکستین)، نگرش‌های منفی نسبت به رابطه، مشکلات جسمی مانند بیماری‌های قلبی-عروقی، فشار خون بالا، دیابت، سرطان، و مشکلات جنسی دیگر نظیر اختلال انتصاب، انزال زودرس یا خشکی واژن باشد. ترس از تکرار ناکامی، بازجویی همسر و درد در زمان رابطه نیز از عوامل کاهش میل هستند.
کیفیت رابطه زوجین تأثیر مستقیمی بر میل جنسی دارد. بسیاری از زوجان در شرایط نامناسب – خستگی کار، نگرانی‌های شغلی و خانوادگی – رابطه برقرار می‌کنند که منجر به کاهش میل در هر دو طرف می‌شود. درگیری‌های زناشویی، عدم تفاهم، ناسازگاری، بی‌اعتمادی، فقدان احترام، خشم، نفرت و عدم دقت به نیاز‌ها از عوامل کاهش رضایت و میل جنسی هستند.
مهم‌ترین اصل در درمان، شناسایی دقیق عوامل تشکیل‌دهنده مشکل در تمام جنبه‌هاست. بسته به نوع مشکل، درمان متفاوت است و باید ابتدا عوامل زمینه‌ساز رفع شوند. زوجانی که مشکل‌شان ناشی از درگیری‌ها یا فقدان عشق است می‌توانند از درمان زوجین بهره‌مند شوند. اگر بی‌ملی ناشی از فقدان جذابیت جنسی باشد، رویکرد باید بر تغییرات ظاهری با توافق متقابل متمرکز گردد.
برای پیشگیری از ناراحتی‌ها، روابط باید تحت نظارت متخصص شکل بگیرد. اگر مشکل بر پایه الگو‌های تکراری و بدون تحول است، باید تغییرات در الگو‌های حرکتی جنسی اعمال گردد. در مواردی که بی‌ملی ناشی از سطح پایین تستوس‌ترون باشد، مراقبت‌های پزشکی با دقت سن و سلامت بیمار انجام می‌شود. آزمایش‌های بالینی برای شناسایی علت بی‌ملی در مراکز مشاوره خانواده و مراکز تخصصی توصیه می‌شود.