علی دایی و پرسپولیس؛ چرا بازگشت به نیمکت سرخ‌ها می‌تواند محبوبیت او را به خطر بیندازد
پس از برکناری خوان کارلوس گاریدو از هدایت پرسپولیس، گمانه‌زنی‌های گسترده‌ای درباره جانشین او آغاز شده است. باشگاه تا کنون واکنشی رسمی و شفاف به این موضوع نشان نداده و در میان نام‌های مطرح شده، علی دایی به عنوان اسطوره فوتبال ایران و سابقه‌دار دو دوره مربیگری در پرسپولیس، بار‌ها به میان کشیده شده است.
دایی در نخستین واکنش خود در مصاحبه با یکی از خبرگزاری‌ها، احتمال حضور در پرسپولیس را رد کرد. او تأکید کرد که نه پیشن‌هادی از سمت باشگاه داشته و نه تمایلی برای بازگشت به دنیای فوتبال دارد؛ موقفی که در سال‌های اخیر به تکرار از سوی او بیان شده است. با این حال، ابهام در مورد گزینه‌های جدی پرسپولیس و جذبیت بالای این نیمکت، شایعات را همچنان زنده نگه داشته است.
برخی گزارش‌های رسانه‌ای حتی ادعا کرده‌اند که دایی به دلیل رابطه دوستانه با رضا درویش، مدیرعامل باشگاه، برای سومین بار به سرپرستی تیم سرخ‌ها نزدیک است. در واقعیت اما مشخص نیست این گمانه‌زنی‌ها تا چه حد دقیق هستند و آیا دایی در صورت تمایل، مجوز‌های لازم برای بازگشت به لیگ برتر را کسب می‌کند یا خیر.
از منظر اجتماعی، علی دایی اکنون در اوج محبوبیت در میان مردم ایران قرار دارد. او یک اسطوره ملی است که فرا‌تر از رنگ‌های تیم‌ها و چالش‌های تاکتیکی، در جایگاه‌ای ممتاز و محترم در دل افکار عمومی است. هفته‌ای پیش از انتشار ویدئویی که دایی را در رختکن تیم منتخب ۹۸ نشان می‌داد تا از روبرو شدن با برخی مسوولان خودداری کند، بازتاب وسیعی در فضای مجازی داشت و عمق محبوبیت او را آشکار ساخت.
بازگشت به مربیگری پرسپولیس، این موقعیت اجتماعی بی‌نظیر را به چالش می‌کشد. سرمربیگری تیمی با بزرگی پرسپولیس به معنای مواجهه روزانه با انتظارات نتایجی، فشار‌های مالی، تنش‌های اداری و انتقادات بی‌پایان است. تجربه نشان داده که حتی یک مساوی یا یک تصمیم داوری می‌تواند موجی از حملات را برانگیزد که مستقیما بر اعتبار و محبوبیت یک نماد ملی تأثیر می‌گذارد.
علاوه بر جنبه‌های اجتماعی، کارنامه مربیگری دایی از نظر فنی نیز منتقدان جدی و پرشمار دارد. اگرچه جسارت او در به می‌دان دادن به جوانان چون احمد نورالله‌ی و مهدی طارمی نقطه قوت است، اما عملکرد تاکتیکی تیم‌های او همواره مورد بحث قرار گرفته است. در صورت بازگشت به پرسپولیس، این نقد‌ها با شدت بیش‌تری فعال خواهند شد و فضای سنگینی را برای او و تیم ایجاد می‌کنند.
مخلص کلام، بهتر است علی دایی در جایگاه فعلی خود، به عنوان یک اسطوره فرا‌تر از اوت، کرنر و آفساید، باقی بماند. حفظ این موقعیت ملی، نه تنها برای او بلکه برای کل فوتبال ایران، ارزشمند‌تر از هر نیمکتی است.