ایران در آستانه گردنهای سخت: چالشهای سیاسی

ایران در آستانه گردنهای سخت چالشهای سیاسی، اقتصادی و اجتماعی ماههای آینده, سرزمین ایران در موقعیت خطیری قرار گرفته است و ماههای پیش رو میتواند به عنوان یک گردنه پرپیچ و صعبالعبور برای کشور ما رقم بخورد.

تحلیل شرایط فعلی نشان میدهد که تجمع مسائل در ابعاد مختلف، سطح نگرانی را از مرحله هشدار به فاز محقق شدن آسیبهای جدی ارتقا داده است.\چالشهای خارجی و تهدیدهای امنیتیدر سطح بینالملل، بازگشت دونالد ترامپ به کاخ سفید، احتمال تشدید تحریمهای نفتی و فشار بر بازار ارز و تورم را به شدت بالا برده است.

همزمان، فعالسازی مکانیزم ماشه توسط کشورهای اروپایی در شورای امنیت، لایهای جدید از محدودیتهای بینالمللی را در پیش گرفته است. درگیریهای نظامی مستقیم با رژیم اسرائیل و تحولات استراتژیک در سوریه، امنیت منطقه و روابط ایران با ترکیه را تحت تأثیر قرار داده و بار اقتصادی سنگینی بر دوش کشور نهادهاند.\بحرانهای ساختاری اقتصادیاقتصاد ایران با نوسانات مخرب ارز، تورم ریشهداری و کسری بودجه مزمن روبروست.

با وجود داراییهای عظیم نفت و گاز، بحران انرژی نیمی از کشور را به تعطیلی کشانده و فعالیتهای اقتصادی را فلج کرده است. آلودگی هوای سمی ناشی از سوختهای کثیف، جان نسلهای جوان و سالمند را به خطر میاندازد و فرونشست خاک، آینده جغرافیایی ایران را تهدید میکند.

ماعی را به همراه آورده است. افشاگریهای مکرر درباره فساد در ارکان قدرت، در کنار فشارهای اقتصادی، اعتماد اجتماعی را به حضیض تاریخی رسانده است.

گسست عمیق میان حکومت و جامعه، بهویژه نسل جوان، آتش زیرخاکستری است که تجربه سال ۱۴۰۱ هشدارهای جدی درباره آن را داد، اما پاسخگویی به آنها ناکافی مانده است.\ریشهیابی جزیرهبندی تصمیمگیری و فقدان مدیریت یکپارچهبزرگترین آسیب نظام حکمرانی، وجود تحلیلهای راهبردی متضارب و اولویتبندیهای متفاوت در میان مقامات تصمیمگیرنده است.

این ساختار، امکان برنامهریزی یکپارچه برای قوه مجریه را سلب کرده و هر تلاش اقتصادی را در برابر شوکهای سیاسی بیاثر میسازد.\ضرورت بیداری و اقدام فوریسوال حیاتی این است که فهرست این تهدیدات روی میز کدام مقام یا نهاد تصمیمگیرنده قرار دارد و برنامه عملیاتی عبور از این گردنه کجاست؟ متأسفانه دغدغههای اصلی سیاستمداران، درگیریهای جناحی، برکناریها و مسائل حاشیهای مانده، نه مدیریت بحرانهای وجودی.

جامعه حق دارد بداند نظام تصمیمگیری برای مقابله با سناریوهای سخت، چه برنامهای دارد. اگر این بیبرنامگی ادامه یابد، ایران دچار پاندمی یأس جمعی خواهد شد که عواقب آن جبرانناپذیر است. لحظه تصمیمگیریهای سخت اما ضروری فرا رسیده است؛ خواب در حالت سرمازدگی، مرگ قطعی را به دنبال دارد.