علی علیپور با گریه گل پرسپلیس را جشن گرفت؛ اظهارنظر گزارشگر تلویزیون موجی از انتقادات برانگیخت

گل اول پرسپولیس در برابر خیبر خرمآباد را علی علیپور به ثمر رساند. این پنجمین گل علیپور در تمام مسابقات فصل جاری و چهارمین گل او در لیگ برتر بود که در شرایطی خاص و حساس به وجود آمد. مهاجم پرسپولیس در طول این فصل و بهویژه در مقطع بحرانی تیم، فرصتهای گلزنی زیادی را از دست داده بود. حتی در دیدار با خیبر نیز چندین موقعیت را به درستی تمام نکرد و اعتراض تماشاگران را در پی داشت. در یک لحظه، کریم باقری مجبور شد جلوی شعارهای اعتراضی از روی سکوها را بگیرد.

در آغاز نیمه دوم علیپور موفق به گلزنی شد، اما به جای جشن معمول، بغض کرد و برای لحظاتی در میانه میدان گریست. این واکنش عاطفی همدلیهای زیادی را برانگیخت، از جمله از سوی گزارشگر تلویزیونی مسابقه که با مضمون به هر حال اینجا ایران است و سختیهای بسیاری روی بازیکن وجود دارد اظهارنظر کرد. نویسنده با این دیدگاه موافق نیست؛ چرا که چنین فشارهایی مختص ایران نیست و در سطح جهانی نیز وجود دارد.

بازیکنان فوتبال حرفهای مزایای قابلتوجهی از جمله دستمزدهای بسیار بالا — احتمالا چندده یا چندصد برابر درآمد مردم عادی — و شهرت گسترده دارند که خود زمینهساز درآمدهای جانبی میشود. در قبال این مزایا، انتظارات بیشتری از آنها طبیعی است. وظیفه مهاجم گل زدن است و اگر در طول فصل ده موقعیت عالی را از دست بدهد، تحت فشار قرار میگیرد. این موضوع ربطی به جغرافیا ندارد؛ کیلیان امباپه با تمام شهرت و توانایی در آغاز حضور در رئال مادرید نیز حجم زیادی از انتقادات را تحمل کرد. آیا گزارشگر تلویزیونی در اسپانیا هم میگفت این اسپانیا است، ببخشید؟

در جامعه، اگر یک کارمند یا کارگر با درآمد ماهانه ۱۵ تا ۲۰ میلیون تومان دچار تقصیر شود، تنها کارفرمای مستقیم مطلع میشود. اگر معلمی اشتباه کند، والدین و مدیران مدرسه وارد میشوند. اما فوتبالیستی که ماهانه احتمالا بیش از دو میلیارد تومان دریافت میکند، در آینه افکار عمومی قرار دارد. همان جمعیتی که در روزهای درخشش در ورزشگاه تشویق میکنند، در روزهای افول انتقاد میکنند. این طبیعت فوتبال است؛ نمیشود نوش بدون نیش داشت. بهتر است بیش از حد به لالای این بازیگران نرویم.