اندازه مغز معیار هوش نیست؛ نسبت مغز به بدن تعیینکننده است

تحقیقات نشان میدهد که بزرگی مطلق مغز به تنهایی عامل باهوشتر بودن موجودات زنده نیست. ساختار لایهلایه و پیچیدگی مغز، بهویژه وجود کورتکس در انسانها، نقش تعیینکنندهای در سرعت پردازش اطلاعات و کارکرد بهتر ایفا میکند.

نکته کلیدی، نسبت وزن مغز به ابعاد بدن هر جاندار است. این نسبت در ماهیان یک به پنجهزار، در پرندگان یک به دویست و بیست، و در پستانداران که باهوشترین موجودات زمین محسوب میشوند، یک به صد و هشتاد برآورد شده است.

در میان پرندگان، خانواده کلاغها بیشترین نسبت مغز به بدن را دارند. در میان پستانداران نیز شیمپانزهها و دلفینها از نظر این نسبت در جایگاه بهتری نسبت به سایر حیوانات قرار گرفتهاند.

بزرگترین مغز در جهان متعلق به نهنگهاست، با این حال باهوشترین موجودات زمین نهنگها نیستند. انسانها با نسبت مغز به بدن حدود یک به پنجاه، بهترین کارکرد مغزی را دارند. پس از انسان، دلفینها و شیمپانزهها باهوشترین جانداران سیاره زمین هستند، بهگونهای که حتی میتوانند خودشان را در آینه تشخیص دهند.