
خطر سرطان پس از ۸۰ سالگی کاهش مییابد؛ مطالعه جدید علت را فاش کرد
به گزارش صبح زود، افزایش سن دو روند متضاد در خطر ابتلا به سرطان ایجاد میکند. در دهههای ۶۰ و ۷۰ زندگی، این خطر به دلیل تجمع جهشهای ژنتیکی در طول عمر افزایش مییابد، اما پس از گذشت نزدیک به ۸۰ سالگی، احتمال ابتلا مجددا کاهش مییابد. یک مطالعه تازه اکنون میتواند دلیل مهم این پدیده را توضیح دهد.
به نقل از ایسنا، یک تیم بینالمللی از دانشمندان در این تحقیق، سرطان ریه را در موشها بررسی و حرکت سلولهای بنیادی آلوئولار نوع ۲ را ردیابی کردند. این سلولها نقش حیاتی در بازسازی بافت ریه ایفا میکنند و مبدا بسیاری از سرطانهای ریه محسوب میشوند.
محققان دریافتند که سطح پروتئینی به نام در موشهای سالمند به طور قابلتوجهی بالاتر است. این پروتئین باعث میشود سلولها طوری رفتار کنند که گویی دچار کمبود آهن هستند، در حالی که در واقعیت آهن بیشتری دارند. این شبیهسازی کمبود آهن، قابلیت بازسازی بافت را محدود کرده و مانع رشد هم بافتهای سالم و هم تومورهای سرطانی میشود.
شوکیان ژوانگ، زیستشناس سرطان از مرکز سرطان مموریال اسلونکترینگ (MSK) در نیویورک، بیان کرد سلولهای پیر در واقع آهن بیشتری دارند، اما به دلایلی که هنوز به طور کامل شناخته نشدهاند، کارکردشان مشابه شرایط کمبود آهن است. در نتیجه، این سلولها ظرفیت احیا و رشد را از دست میدهند.
بررسیهای بیشتر نشان داد که فرآیند مشابهی در سلولهای انسانی نیز رخ میدهد. پروتئین با افزایش حساسیت سلول به کمبود آهن، عملکرد متابولیک را تغییر میدهد. وقتی محققان را به صورت مصنوعی کاهش دادند یا سطح آهن را افزایش دادند، قابلیت رشد و بازسازی سلولی مجددا تقویت شد.
این یافتن میتواند راهی برای توسعه درمانهایی باشد که متابولیسم آهن را در افراد سالمند هدف قرار دهند. به عنوان مثال، ممکن است بتواند قابلیت بازسازی ریه را در بیماران مبتلا با عوارض طولانیمدت کووید-۱۹ بهبود بخشد.
یافتههای این تحقیق پیامدهای مهمی برای درمانهای سرطان مبتنی بر نوعی مرگ سلولی به نام فروپتوز دارد که توسط آهن محقق میشود. محققان متوجه شدند که این مکانیزم مرگ سلولی در سلولهای سالمند به دلیل عملکرد ناهمگون آهن کمتر رایج است. این موضوع احتمالا باعث میشود تومورهای سالمند در برابر درمانهای مبتنی بر فروپتوز مقاومتر باشند. بنابراین، هرچه زودتر این درمانها آزمایش شوند، احتمال موفقیت بیشتر خواهد بود.
توماس تاملا، زیستشناس سرطان دیگر از، تأکید کرد دادههای ما نشان میدهد که رویدادهای سرطانزا در جوانی بسیار خطرناکتر از مواردی هستند که در سالهای بعد از ۸۰ سالگی رخ میدهند. از این رو، پیشگیری از سیگار، تماس با مواد سرطانزا و اشعههای مضر در جوانان از آنچه فکر میکردیم مهمتر است.
این پژوهش که در مجله معتبر نچر منتشر شده، دیدگاههای جدیدی در مورد نحوه تأثیر پیری بر زیستشناسی سرطان فراهم آورده و نشان میدهد که درمانهای شخصیسازی شده با در نظر گرفتن سن بیمار، میتوانند اثربخشتر باشند.