دلفینها ممکن است از دندانهای خود برای شنیدن بهتر در زیر آب استفاده کنند
دانشمندان ژاپنی با بررسی ساختار دندانی دلفینها به نتیجه رسیدهاند که این دندانها تنها برای چباندن غذا نیستند، بلکه میتوانند در سیستم پیشرفته مکانیابی صوتی و شنوایی زیر آب این موجودات نقش داشته باشند.
پژوهش منتشرشده در مجله ذا آناتومیکل رکورد نشان میدهد بافتهای اطراف دندان در گونههای مختلف دلفین از جمله دلفینهای پوزهبطری و راهراه، ویژگیهای منحصربهفردی دارد که آنها را از سایر پستانداران متمایز میکند.
استخوانی که دندانها را در جایگاه خود نگه میدارد (آلوئول) در دلفینها اسفنجیتر از سایر حیوانات است. حفرههای دندانی نیز بهشکل غیرعادی بزرگتر و دندانها شلتر به نظر میرسند.
محققان ساختار لیگامنتهای پیریودنتال (رباطهای دندانی) را در دلفینها منحصربهفرد یافتند. برخلاف سایر پستانداران که در آنها رشتههای لایه داخلی ریشه دندان پراکنده میشوند، در دلفینها رشتههای لایه خارجی بهشکل پیچیدهای در استخوان اسفنجی گره خوردهاند. همچنین بین این دو لایه، دستههای ضخیمی از رشتههای عصبی بلند مشاهده میشود.
دندانها بهعنوان گیرندههای حسی
برخی از این رشتههای عصبی به ساختارهایی میرسند که مشابه گیرندههای حسی عمل میکنند و امکان عبور سیگنالهای الکتروشیمیایی با شدت بیشتر را فراهم میآورند. این ویژگیها نشان میدهد دندانهای دلفین عملکردی حسی دارند و مانند سبیلهای گربه، به تشخیص تغییرات محیط اطراف کمک میکنند.
ریو کودرا محقق اصلی این مطالعه از دانشگاه تسورومی ژاپن، معتقد است رشتههای عصبی بلند نشاندهنده تحرکپذیری دقیق دندانها و دستههای ضخیم عصبی نشانه حساسیت بالا به حرکت است.
کودرا میگوید یافتههای ما از این فرضیه حمایت میکند که دلفینها از دندانهایشان بهعنوان بخشی از سیستم پیشرفته دریافت صدا بهره میبرند.
تحقیقات اخیر همچنین نشان داده دلفینهای پوزهبطری دارای حس هفتم هستند و میتوانند جریانهای الکتریکی را بهتر از پلاتیپوسها تشخیص دهند، هرچند نه بهاندازه کوسهها و سفرهماهیها.