تکنولوژی

تنهایی می‌تواند خطر بیماری‌ قلبی و سکته مغزی را افزایش دهد_صبح سریع

تحقیقات جدید تنهایی و انزوای اجتماعی خطر بیماری قلبی و سکته مغزی را افزایش میدهد

به گزارش صبح سریع، پژوهشهای متعدد تا به حال رابطه بین تنهایی و بیماریهای گوناگون از جمله سکته مغزی را بررسی کردهاند؛ اکنون محققان در یک مطالعه تازه دریافتند که تعامل با دوستان و خانواده میتواند ما را سالم نگه دارد، زیرا سیستم ایمنی را تقویت کرده و خطر ابتلا به بیماریهای قلبی، سکته مغزی و دیابت نوع ۲ را کاهش میدهد.

بر اساس گزارش تایمز و مقالهای که در نشریه نیچر منتشر شده، محققان دانشگاه کمبریج بریتانیا و دانشگاه فودان چین با بررسی پروتئینهای نمونههای خون بیش از ۴۲ هزار بزرگسال دریافتند که تنهایی و انزوای اجتماعی میتواند خطر بیماریهای قلبی و سکته مغزی را افزایش دهد.

به طور کلی، روابط اجتماعی نقش مهمی در رفاه و سلامتی انسانها دارد. شواهد علمی نشان میدهد انزوای اجتماعی و تنهایی با سلامت ضعیفتر و مرگ زودرس مرتبط هستند. با وجود این شواهد، مکانیسمهای اساسی که از طریق آن روابط اجتماعی بر سلامت تأثیر میگذارند، همچنان مبهم باقی ماندهاند.

رابطه تنهایی با بیماری قلبی و سکته مغزی

یکی از راههای کشف مکانیسمهای بیولوژیکی، بررسی پروتئینهایی است که در خون در گردش هستند. پروتئینها مولکولهایی هستند که ژنهای ما آنها را تشکیل میدهند و برای پشتیبانی از کارکرد صحیح بدن ضروری میباشند. این مواد میتوانند در نقش داروها عمل کنند و محققان با پشتیبانی از این مواد میتوانند درمانهای جدیدی برای مقابله با بیماریها تدوین کنند.

اکنون در این پژوهش تازه، محققان پروتئومها (مجموعهای از پروتئینهای درون سلولی) را در نمونههای خون بیش از ۴۲ هزار بزرگسال ۴۰ تا ۶۹ ساله بررسی کردند. محققان توانستند ببینند کدام پروتئینها در سطوح بالاتری بین افرادی که از نظر اجتماعی منزوی یا تنها بودند، وجود دارد و چگونه این پروتئینها با سلامت ضعیفتر مرتبط میباشند.

محققان نمره انزوای اجتماعی و تنهایی را برای افراد محاسبه کردند. معیار انزوای اجتماعی بر این مبناست که آیا فردی تنها زندگی میکند، چقدر با دیگران ارتباط اجتماعی دارد و در فعالیتهای اجتماعی شرکت میکند یا خیر. از نظر دیگر، تنهایی معیاری ذهنی است بر مبنای اینکه فرد حس تنهایی میکند یا خیر.

هنگامی که محققان پروتئومها را تجزیه و تحلیل کرده و عواملی همانند سن، جنس و وضعیت اجتماعی-اقتصادی را در نظر گرفتند، ۱۷۵ پروتئین مرتبط با انزوای اجتماعی و ۲۶ پروتئین مرتبط با تنهایی را شناسایی کردند (اگرچه همپوشانی قابلتوجهی بین این دو نوع پروتئین وجود داشت). تعداد زیادی از این پروتئینها در پاسخ به التهاب، عفونت ویروسی و بخشی از پاسخهای ایمنی ما تشکیل میشوند و با بیماریهای قلبی-عروقی، دیابت نوع ۲، سکته مغزی و مرگ زودرس مرتبط هستند.

محققان از تکنیک آماری به نام تصادفیسازی مندلی استفاده کردند تا رابطه علی انزوای اجتماعی و تنهایی با این پروتئینها را بررسی نمایند. با بهرهگیری از این رویکرد، ۵ پروتئین را شناسایی کردند که بسیاری از آنها ناشی از تنهایی میبودند.

END