دعوا بر سر واردات خودرو؛ رانتخواری و آزاد کردن بازار ارز

دعوا بر سر واردات خودرو؛ رانتخواری و آزاد کردن بازار ارز, اکنون زمان عمل به قولها است. امروز پزشکیان گفت که مایل به واردات خودرو خارجی باید ارز مورد نیاز خود را از بازار آزاد تهیه کنند، اما متاسفانه مسوولان این نکته را فراموش کردهاند و واردات خودرو داغ شده است. این دعواها در حقیقت دعوا بر سر لحاف ملانصرالدین (رנט) است.

اگر دولت واردات را آزاد کند و مسئولیت تأمین ارز را به بازار آزاد بپ، همه این اختلافات مثل حباب روی آب ناپدید خواهند شد، چرا که اصلیترین مسئله اقتصاد ما، محدود کردن تجارت آزاد است. صادراتکنندگان تحت تأثیر قیمتگذاری دستوری ارز قرار دارند و واردکنندگان نیز تحت فشار قرار دارند؛ اما در میان اینها، رانتخواران حرفهای هستند که سود بادآوردهای را از نابودی منافع عمومی به دست میآورند.

این سود صادراتی ذیحق است؛ این حق باید بازگردانده شود. راهحل نهایی حذف یارانهها است، اما به دلیل پیچیدگی آن، نیاز به زمان و آمادهسازی دارد.

در حال حاضر میتوانیم با انطباق مالیاتی معادل یارانهها، ملی را تا حدودی جبران کنیم و نرخهای چندگانه ارزی که رانت و فساد شدهاند، حداقل در بخش غیردولتی را شدیدا کاهش دهیم.

تعطیل در این موضوع هیچ توجیهی ندارد و مغایر با قولها و نیات خیر رئیسجمهور است. علاوه بر این، باید کرد که مشکلات ناشی از محدود کردن تجارت آزاد صرفاً به این موضوع محدود نیست و شامل تمام قیمتگذاریهای دستوری در نظام ômی است.

مثلاً، قیمتگذاری دستوری در نظام بانکی باعث شد نرخهای واقعی سود منفی شوند؛ به این شرط که نرخ تورم بالای ۳۵درصد، نرخ اسمی سود را منفی میسازد و نرخ حقیقی سود به ۱۰درصد میرسد، یعنی وامگیرندگان بدون انجام کاری، سود حقیقی از ۱۰درصد میکنند. این سود از کجا میآید؟

توسط سیاستگذاران به بانکها تحمیل میشود،ïn ía دستوری است که به فساد، ناکارآمدی و ناترازی بانکها انجام میشود.

در نهایت، سیاستگذاران اقتصادی باید پذیرند که راهی به جز رفتن به سمت تجارت آزاد وجود ندارد و این هدف تماما با قولها و منویات رئیسجمهور همخوانی دارد.