انتقال اثرات استرس کودکی از طریق اسپرم پدر به نسل بعد؛ یافتههای جدید علمی

انتقال اثرات استرس کودکی از طریق اسپرم پدر به نسل بعد؛ یافتههای جدید علمی, تحقیقات جدیدی که در سوم ژانویه در نشریه معتبر مولکولار سایکיאتری منتشر شده، نشان میدهد پدران میتوانند پیامدهای استرس دوران کودکی خود را از طریق سلولهای اسپرم به فرزندان منتقل کنند.

این مطالعه که توسط تیمی از محققان انجام شده، بر روی مکانیزمهای اپیژنتیکی متمرکز بوده است.اپیژنتیک و تأثیر محیط بر عملکرد ژنهااپیژنتیک شاخهای از علم است که بررسی میکند چگونه رفتارها و شرایط محیطی میتوانند نحوه عملکرد ژنها را بدون تغییر در توالی دیانا (DNA) دگرگون سازند.

تجربیات زندگی و محیط زیست میتوانند تغییرات اپیژنتیکی را بر روی مولکول دیانا القا کنند که در نتیجه فعالیت ژنها متحول میشود.جزئیات مطالعه بر روی ۵۸ مشارکتتیم تحقیقاتی سلولهای اسپرم ۵۸ مرد را که اکثر آنها در بازه سنی اواخر دهه ۳۰ تا اوایل ۴۰ سالگی قرار داشتند، مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند.

برای سنجش سطح استرس و تروما در دوران کودکی، محققان از مقیاس تروما و پریشانی (TADS) استفاده کردند؛ یک پرسشنامه معتبر که ابعاد مختلف غفلت عاطفی یا فیزیکی و آزارهای جنسی، عاطفی و جسمانی را در خاطرات افراد ارزیابی میکند.یافتههای کلیدی تغییرات ماندگار در اسپرمتحلیل دادهها آشکار کرد که مردان با نمرات بالا در مقیاس تروما (معلول استرس شدید کودکی)، الگوهای اپیژنتیکی متفاوت و قابل تمایزی در اسپرم خود داشتند در مقایسه با کسانی که تروما کمتری گزارش کرده بودند.

این یافتی نشان میدهد که اثرات اپیژنتیکی ناشی از تجربیات بد کودکی میتواند چندین دهه پس از وقوع رویدادها، در سلولهای تولیدمثل باقی بماند.احتیاط در تفسیر نتایج از اسپرم تا کودکبا وجود این نتایج، محققان بر ضرورت احتیاط تأکید دارند. مشاهده تغییرات اپیژنتیکی در اسپرم به معنای قطعیت انتقال این تغییرات به نسل بعد نیست.

این حوزه تحقیقاتی همچنان در مراحل اولیه قرار دارد و انتقال این تغییرات به فرزندان در انسانها هنوز به طور قطعی اثبات نشده است.شواهد از مدلهای حیوانیدکتر جترو توولاری، سرپرست تیم تحقیق و استادیار پزشکی بالینی در دانشگاه تورکو فنلاند، بیان کرد هرچند در انسانها انتقال اپیژنتیکی از والدین به فرزندان قطعی نشده، اما در مدلهای حیوانی آزمایشی از جمله کرمها و موشها، این انتقال مشاهده شده است.

این یافتهها راه را برای تحقیقات گستردهتر در آینده باز میگذارد.