تکنولوژی

دم کردن چای باعث کاهش فلزات سنگین در آب میشود؛ کشف جدید محققان آمریکایی

دم کردن چای باعث کاهش فلزات سنگین در آب میشود؛ کشف جدید محققان آمریکایی, پژوهشگران دانشگاه نورثوسترن آمریکا کشف کردهاند که فرآیند دم کردن چای میتواند بهطور طبیعی میزان فلزات سنگین مضر مانند سرب و کادمیوم را در آب کاهش دهد. بر اساس نتایج این مطالعه، یونهای این فلزات به سطح برگهای چای میچسبند و در طول فرآیند دم کردن از محیط آب خارج شده و همراه با تفاله جدا میگردند.

چای به عنوان یک جذبکننده طبیعی فلزات سنگین وینایاک دراوید، نویسنده ارشد این تحقیق، تأکید میکند که هدف از این پژوهش پیشنهاد استفاده از برگ چای به عنوان فیلتر آب نبوده، بلکه سنجش دقیق میزان جذب فلزات سنگین توسط چای بوده است. او توضیح میدهد که نوشیدن چای میتواند بدون اینکه فرد آگاه باشد، در کاهش تماس با فلزات سمی موجود در آب نقش داشته باشد.

بنجامین شیندل، یکی دیگر از محققان، اشاره میکند که برگهای چای ویژگی منحصربهفردی در مقایسه با سایر مواد جذبکننده ندارند، اما مهمترین عامل، مصرف گسترده چای در سطح جهان است. وی میافزاید مواد زیادی میتوانند فلزات را جذب کنند، اما استفاده از آنها عملی نیست.

در حالی که مردم تنها با دم کردن چای و بدون زحمت اضافه، میتوانند تا حدی فلزات سنگین را از آب حذف نمایند. مقایسه انواع چای و کیسههای چای در این تحقیق، آزمایشها بر روی انواع مختلف چای شامل چای سیاه، سبز، اولانگ، سفید، بابونه و رویبوس انجام شد. همچنین عملکرد کیسههای چای با جنسهای متفاوت مورد ارزیابی قرار گرفت.

محققان ابتدا محلولهایی حاوی مقادیر مشخصی از فلزات سنگین همچون سرب، کروم، مس، روی و کادمیوم را تا نزدیک نقطه جوش ند و سپس برگهای چای را در آنها قرار داده و در بازههای زمانی مختلف میزان فلزات باقیمانده را اندازهگیری کردند. کیسههای سلولزی کارایی بالاتری دارند نتایج آزمایشها نشان داد که جنس کیسه چای تأثیر مستقیمی بر جذب فلزات دارد.

کیسههای پنبهای و نایلونی تقریباً اثری در جذب فلزات نداشتند، در حالی که کیسههای سلولزی عملکرد بهتری را نشان دادند. شیندل توضیح میدهد که سلولز حاصل از چوب، سطح بیشتری برای جذب یونهای فلزی فراهم میکند. او همچنین هشدار میدهد که کیسههای نایلونی نه تنها فلزات را جذب نمیکنند، بلکه میتوانند میکروپلاستیک را نیز به آب منتقل کنند.

با این حال، ذرات ریز سلولزی که ممکن است در آب رها شوند، فیبر طبیعی هستند و بدن میتواند آنها را دفع نماید. تأثیر زمان دم کردن بر میزان حذف فلزات یکی از یافتههای کلیدی این پژوهش، نقش تعیینکننده زمان دم کردن چای است. برگهای چای سیاه معمولی، بهویژه در حالت خرد شده، فلزات بیشتری را جذب میکنند. هرچه زمان دم کردن طولانیتر باشد، توانایی چای در حذف فلزات سنگین بیشتر میشود.

شیندل بیان میکند افراد چای را تنها برای چند ثانیه دم میکنند، نباید انتظار حذف قابلتوجهی از فلزات را داشته باشند. اما دم کردن چای برای مدت زمان طولانیتر میتواند بخش عمدهای از فلزات را جذب نماید. چای چقدر از فلزات سنگین کاسته میشود؟ بر اساس این تحقیق، یک لیوان چای معمولی که با یک کیسه چای و حدود ۳ تا ۵ دقیقه دم شده باشد، میتواند نزدیک به ۱۵ درصد سرب موجود در آب را کاهش دهد.

با افزایش زمان دم کردن، این میزان نیز افزایش مییابد. محققان تأکید میکنند که در مناطقی با آب آشامیدنی با کیفیت بالا، غلظت فلزات سنگین معمولاً پایین است و چای نمیتواند جایگزین راهحلهای اصلی تصفیه آب در شرایط بحرانی باشد. با این حال، این یافتهها میتواند پایهای برای مطالعات بهداشتی گستردهتر باشد.

شیندل در پایان میافزاید اگر مردم روزانه یک فنجان چای اضافی بنوشند، امکانپذیر است در درازمدت شاهد کاهش بیماریهای ناشی از تماس با فلزات سنگین باشیم. احتمالاً این موضوع یکی از دلایل کمتر بودن نرخ بیماریهای قلبی و سکته در کشورهایی است که مصرف چای در آنها بیشتر میباشد.