شاخصهای متابولومیک پیشبینیکننده هذیان پس از جراحی قلب؛ پیشرفت جدید برای مراقبت از سالمندان
شاخصهای متابولومیک پیشبینیکننده هذیان پس از جراحی قلب؛ پیشرفت جدید برای مراقبت از سالمندان, تحقیقات جدید دانشگاه دولتی نووسیبیرسک روسیه نشان داده است که تحلیل پروفایل متابولومیک خون میتواند احتمال بروز هذیان پس از جراحی قلب را با دقت بالا پیشبینی کند. این پیشرفت علمی امکان شناسایی زودهنگام بیماران پرریسک را فراهم آورده و به تیمهای درمانی کمک میکند تا تدابیر پیشگیرانه هدفمندتری را اجرا نمایند.
هذیان پس از عمل؛ چالش رایج در سالمندان و بیماران مزمن هذیان بعد از جراحی یکی از شایعترین عوارض در بخش مراقبتهای ویژه است که بهویژه در افراد مسن و کسانی که از بیماریهای مزمن رنج میبرند، بروز مییابد. این حالت نیازمند مراقبتهای تخصصی و طولانیمدت پس از عمل است و میتواند فرآیند بهبود را به شدت پیچیده سازد. بنابراین، داشتن ابزاری برای ارزیابی ریسک پیش از جراحی، ارزش بالینی فراوانی دارد.
رویکرد متابولومیکس؛ کلید درک مکانیسمهای بیولوژیکی دانشمندان از روش متابولومیکس (بررسی جامع متابولیتها) استفاده کردهاند تا الگوهای متابولیکی مرتبط با پاسخ بدنی به بیهوشی و استرس جراحی را آشکار سازند. این رویکرد امکان درک تعاملات پیچیده بین مسیرهای بیوشیمیایی را فراهم میکند و بیومارکرهای خاصی را شناسایی کرده که با احتمال بروز هذیان همبستگی قوی دارند.
نتایج مطالعه روی ۱۵۰ بیمار؛ دقت پیشبینی بالا اندریه بوکروفسکی، رئیس دپارتمان پزشکی پایه دانشکده پزشکی و روانشناسی و عضو آکادمی علوم روسیه، اعلام کرد در چارچوب این پروژه، نزدیک به ۱۵۰ بیمار را ارزیابی کرده و مولکولهایی را شناسایی نمودیم که به طور دقیق پیشبینی میکنند آیا بیمار دچار هذیان پس از عمل خواهد شد یا خیر. این بیومارکرها از طریق تجزیه و تحلیل شیمیایی نمونههای خون پیش از جراحی قابل تشخیص هستند.
کاربرد بالینی؛ شخصیسازی استراتژی درمانی با استفاده از این روش، جراحان و متخصصان بیهوشی میتوانند قبل از انجام عمل، بیماران با ریسک بالا را تمایز دهند و برنامههای مراقبتی، عمق بیهوشی و تدابیر پیشگیرانه را بر اساس پروفایل ریسک هر فرد تنظیم کنند. این رویکرد پزشکی دقیق، امنیت بیمار را به طور قابل توجهی ارتقا میدهد.
افقهای آینده؛ گسترش به سایر جراحیها تیم تحقیقاتی قصد دارد کاربرد این متد را به پیشبینی هذیان پس از سایر جراحیهای بزرگ که نیازمند بیهوشی طولانیمدت هستند، گسترش دهد. پیش از این نیز مطالعات بینالمللی ریسکهای مشابه را در عملهای با بیهوشی ممتد تایید کرده بودند، که ضرورت ابزارهای پیشبینی واحد و قابل اعتماد را دوچندان میکند.