>> پژوهش ۱۱ ساله: افت شنوایی پیشبینیکننده خطر نارسایی قلبی در آینده > نتایج یک مطالعه گستر

>> پژوهش ۱۱ ساله افت شنوایی پیشبینیکننده خطر نارسایی قلبی در آینده > نتایج یک مطالعه گسترده با بازه زمانی ۱۱ ساله نشان میدهد که اختلالات شنوایی میتواند به عنوان یک نشانگر اولیه برای افزایش احتمال ابتلا به نارسایی قلبی عمل کند. محققان معتقدند که پیامدهای روانی و اجتماعی ناشی از کاهش شنوایی، نقش تعیینکنندهای در بروز بیماریهای قلبی ایفا میکنند.

تحلیل دادههای ۱۶۴ هزار نفر در طول بیش از یک دهه این پژوهش که توسط تیمی از دانشگاه پزشکی جنوب چین انجام شده و در ژورنال معتبر منتشر گردیده، شکاف اطلاعاتی موجود در مورد رابطه مستقیم بین شنوایی و سلامت قلب را پر کرده است. محققان دادههای سلامتی ۱۶۴ هزار و ۴۳۱ مشارکتکننده را که در ابتدای مطالعه هیچگونه نارسایی قلبی نداشتند، طی ۱۱ سال رصد کردند. میانگین سن شرکتکنندگان ۵۶ سال برآورد شده و حدود ۵۵ درصد از آنها زنان بودند.

روش سنجش شنوایی و طبقهبندی شرکتکنندگان برای ارزیابی دقیق عملکرد شنوایی، از آزمون اعتبارسنجی سهگانه و اغاز دریافت گفتار (SRT) استفاده شد. بر اساس نتایج این آزمون، افراد به سه دسته تقسیم گردیدند ۸۸ درصد با شنوایی طبیعی، ۱۰.۵ درصد با شنوایی ناکافی و ۱.۵ درصد با شنوایی ضعیف. افراد استفادهکننده از سمعک نیز به طور جداگانه بررسی شدند.

نقش میانجی انزوای اجتماعی و روانپریشی بررسیهای روانشناختی و اجتماعی نشان داد که سطوح بالا در آزمون SRT (نیاز به صدای بلندتر برای درک کلمات) با افزایش انزوای اجتماعی، روانپریشی و علائم افسردگی همبستگی دارد. محققان تأکید دارند که این عوامل روانشناختی، مکانیزم میانجی کلیدی در تبدیل اختلالات شنوایی به خطر قلبی هستند. افزایش قابلتوجه خطر نارسایی قلبی در طول دوره پیگیری، ۴ هزار و ۴۴۹ نفر دچار نارسایی قلبی شدند.

تحلیلهای آماری کرد که در مقایسه با گروه با شنوایی طبیعی، خطر ابتلا به نارسایی قلبی در افراد با شنوایی ناکافی، شنوایی ضعیف و کاربران سمعک به طور معناداری بالاتر بوده است. این یافتهها بر ضرورت توجه به سلامت شنوایی به عنوان یک عامل پیشگیرانه برای بیماریهای قلبی-عروقی تأکید دارد. >>