دوستی با همسر پیشین: راهکارهای روانشناسانه برای برقراری رابطه سالم پس از جدایی

دوستی با همسر پیشین راهکارهای روانشناسانه برای برقراری رابطه سالم پس از جدایی, جدایی از شریک زندگی تجربهای رنجآور و چالشبرانگیز است؛ با این حال برخی افراد پس از پایان رابطه، تمایل دارند با همسر پیشین خود در ارتباط دوستانه بمانند. اگرچه این تصمیم از نظر احساسی دلپذیر به نظر میرسد، اما نیازمند احتیاط، آگاهی کامل و مدیریت مرزبندیهاست. آیا دوستی با همسر سابق امکانپذیر است؟ پاسخ به این پرسش به شخصیتی افراد بستگی دارد.

برخی ترجیح میدهند خاطرات خوب را حفظ کنند و بدیها را فراموش سازند، در حالی که دیگران به سرعت صفحه را میگردانند و دوباره به عقب نگاه نمیکنند.

او میگوید قطعاً جفتانی وجود دارند که بدون مشکل با یکدیگر دوستانه رفتار میکنند، اما در نهایت این یک تصمیم کاملاً فردی است. زمان مناسب برای قطع کامل رابطه چیست؟ مواردی که دوستی ممنوع است ساسمن صراحتاً اعلام میکند که در رابطههایی که یکی از طرفین مورد سواستفاده، آزار یا تضییع قرار گرفته، ادامه ارتباط تحت هیچ شرایطی مجاز نیست.

یشتری و جنبههای مثبت کمتری نسبت به دوستیهای معمولی دارد.

تأثیر بر رابطههای جدید یکی از هشدارهای مهم ساسمن این است که دوستی با همسر سابق میتواند مانع شکلگیری رابطه تازه شود. تحقیقات نیز این نظر را تایید کردهاند. وقتی شما با فرد جدیدی وارد رابطه میشوید، پذیرش دوستی شما با ایکس برای طرف مقابل دشوار است. این موضوع میتواند سدّی در برابر برقراری صمیمیت در رابطه جدید باشد.

تجربهای واقعی چक्र تکرار رابطه اشلی برت (نام مستعار)، محقق روانشناسی، در دهه ۲۰ سالگی تجربه دوستی با دوست سابق خود را پس از یک سال و نیم جدا شدن آغاز کرد.

اشلی تأکید میکند که اگرچه گاهی فکر میکرد این رابطه جنبههای مثبتی دارد، اما تکرار الگوی نادرست بود. او افزود بزرگترین مسئله این است که انسان در مواجهه با دوستی و رابطههای جدید، گارد میگیره و با دفاعی بسته رفتار میکند که از نظر روانشناختی سالم نیست. چرا برخی میخواهند با ایکس دوستانه بمانند؟ انسانها تمایل دارند همه چیز جاودانه باشد یا حداقل به ناگهانی به پایان نرسد.

دوستی با همسر سابق اغلب راهی برای کاهش درد جدایی و حس شکست عشقی تلقی میشود، اما در عمل این کار از رشد فردی و گذر از رنج جدایی جلوگیری میکند. دوستی پس از جدایی چه زمانی صحیح است؟ شرایط مواتی برای دوستی در اکثر موارد، قطع کامل ارتباط راحتترین و سالمترین گزینه است، اما استثناها وجود دارد.

ساسمن معتقد است همسرانی که فرزند مشترک دارند بهتر است سعی کنند در یک رابطه دوستانه سالم بمانند، چون به واسطه فرزند در درازمدت در زندگی یکدیگر خواهند بود. افراد که پیش از رابطه عاشقانه، سالها دوست صمیمی بودهاند یا رابطه کوتاهمدتی داشتهاند، کاندیدهای بهتری برای دوستی پس از جدایی هستند.

تحقیقات نشان میدهد که وقتی طرفین دلیل مشخص و شفاف (چه احساسی، چه منطقی) برای ادامه تماس داشته باشند و هر دو در جریان باشند، احتمال موفقیت دوستی بالاتر است. در مقابل، تماس ناشی از مسائل عاشقانه حلنشده، معمولاً به نتایج منفی و رابطه زیانآور منجر میشود. چگونه با همسر سابق دوستانه بمانیم؟ اگر تصمیم به آزمودن این دوستی دارید، ساسمن پیشنهاد میدهد ابتدا به مغز و روح خود فرصت دهید.

او میگوید جفتانی که بلافاصله پس از جدایی میخواهند دوستانه بمانند، معمولاً پیشبینی مناسبی ندارند. زمان درمانکننده بسیاری از دردها و وابستگیهاست. تأثیر شبکههای اجتماعی بر فرآیند جدایی بهترین استراتژی جدایی، قطع کامل ارتباط در شبکههای اجتماعی برای چند ماه است. تصور کنید فردای جدایی، اینستاگرام را باز کنید و تمام پستهای همسر سابق جلوی چشمتان باشد.

این کار احساسات خاموش را زنده میکند، وابستگی را تقویت میکند و احتمال بازگشت به رابطه ناسالم را بالا میبرد. مرزبندی در دوستی ساسمن تأکید میکند که تعیین مرزها برای زوجانی که به دوستان تبدیل میشوند، حیاتی است. این مرزها میتواند شامل موارد زیر باشد تماس روزمره الزامی نیست؛ یک تماس در دو ماه یکبار شاید کافی باشد. مشاهده همدیگر برای غذا یا فیلم، ماهی یک یا دو بار مناسبتر از جلسات هفتگی است.

مشترک کردن جزئیات زندگی خصوصی و روابط جدید، از مرزهای دوستی فراتر میرود. صادقانه با خودتان باشید مدام احساسات خود را رصد کنید و از خود بپرسید آیا این دوستی حالتان را بهتر میکند یا بدتر؟ اگر این رابطه منبع آزار، استرس یا افسردگی است، از پذیرش این واقعیت فرار نکنید. ترک رابطه در چنین شرایطی، اگرچه در ابتدا سخت است، اما در درازمدت به سلامت روان شما کمک میکند. زمان بگذارید تا زخمها تلتئم یابد.