تحقیقات نشان می‌دهد گاو‌ها و پرندگان نیز لهجه‌های منطقه‌ای دارند

به گزارش صبح زود، پژوهش‌های علمی اخیر نشان داده است که حیوانات درست مانند انسان‌ها می‌توانند لهجه‌های جغرافیایی داشته باشند. گروه‌ای از زبان‌شناسان و دام‌پزشکان تحقیقاتی را بر روی گاو‌ها در مناطق مختلف ایران انجام داده‌اند که نتایج شگفت‌انگیزی را آشکار کرده است.

بر اساس این تحقیقات، گاو‌های زندگی‌کننده در جنوب ایران و شمال کشور صدا‌های متفاوتی تولید می‌کنند که از نظر فرکانس، شدت و الگو با یکدیگر تفاوت دارد. این تفاوت‌ها به‌ویژه زمانی آشکار می‌شود که حیوانات مدت طولانی در کنار هم زندگی کرده باشند. دقیقا همان‌طور که انسان‌ها با شنیدن لهجه فردی می‌توانند منطقه جغرافیایی او را حدس بزنند، گاو‌ها نیز گویش‌های محلی منحصر به فرد خود را دارند.

پرندگان نیز از این قاعده مستثنی نیستند. مطالعات روی گونه‌های گوناگون پرندگان آوازخوان نشان داده که آواز‌های آن‌ها بسته به زیستگاه و گروه اجتماعی‌شان، دگرگونی می‌یابد. برای مثال، گنجشکان ساکن یک منطقه خاص نوعی از آواز را تکرار می‌کنند که برای گنجشکان مناطق دیگر ناآشنا است. به عبارت دیگر، پرندگان نیز زبان محلی خود را دارند.

علت وجود لهجه در حیوانات

دانشمندان معتقدند که تفاوت لهجه در حیوانات ناشی از نیاز‌های ارتباطی محلی و تعامل با اعضای گروه است. گاو‌هایی که در مراتع باز و گسترده زندگی می‌کنند، صدای بلند‌تر و رسا‌تر دارند تا پیام‌هایشان به گوش سایر اعضای گله برسد. در مقابل، گاو‌های مناطق جنگلی یا بسته، صدا‌های بم‌تر و متفاوتی تولید می‌کنند که با محیط یکی آن‌ها سازگار است.

این پدیده می‌تواند نشان‌دهنده سطح بالا‌تری از هوش اجتماعی در حیوانات باشد. تحول درصدا‌ها و تطبیق آن‌ها با محیط یا گروه اجتماعی، نشان‌دهنده توانایی یادگیری و انطباق است که پیش‌تر تنها به انسان‌ها نسبت داده می‌شد. اگرچه سوالی که آیا لهجه در حیوانات به معنای واقعی کلمه وجود دارد یا تنها یک تحول ساده در فرکانس و شدت صدا است، همچنان مورد بحث قرار دارد، اما نتایج این تحقیقات پنجره‌ای تازه به سوی درک عمیق‌تر از ارتباطات میان حیوانات گشوده است.