
ماده کوانتومی نوین مسیر را برای پیشرفت اوربیترونیک هموار کرد
نوع جدیدی از ماده کوانتومی شناسایی شده که میتواند حوزه نوظهور اوربیترونیک را دگرگون سازد. اوربیترونیک از حالتهای کوانتومی مداری الکترونها برای ساخت دستگاههای محاسباتی نسل بعد بهره میبرد که سریعتر، کارآمدتر و با مصرف انرژی بسیار پایینتر عمل میکنند.
به گزارش صبح زود به نقل از ادونسد ساینس نیوز، اوربیترونیک به عنوان جانشینی بالقوه برای الکترونیک سنتی در نظر گرفته میشود که در آن دادهها با کنترل جریانهای الکتریکی در ترانزیستورها ذخیره، منتقل و پردازش میشوند. با اینکه اندازه ترانزیستورها به مقیاس اتمی نزدیک شده تا اجزای بیشتری در سیستمهای رایانهای جای یابند، اما در نهایت محدودیتی وجود دارد که کوچکتر شدن ترانزیستور را غیرممکن میسازد.
از منظر دیگر، اوربیترونیک با رمزگذاری اطلاعات در حرکت مداری الکترونها در اطراف هسته، یک راهکار امیدوارکننده ارائه میدهد. با این حال، دستیابی به این هدف در عمل دشوار است. در اکثر مواد، الکترونها به دور هستههای خود در جهتهای مخالف میچرخند و تکانه زاویهای مداری جمعی آنها را خنثی میکنند. حتی وقتی میدانهای الکترومغناطیسی برای ایجاد تکانه مداری خالص اعمال میشوند، الگوهای حاصل معمولا ناپایدارند و کنترل آنها چالشبرانگیز است.
عنصر گمشده در این میان، یک پیکربندی قوی و پایدار به نام تکقطبی تکانه زاویهای مداری است که یک پیکربندی چندالکترونی پیشبینی شده و میتواند ذخیرهسازی و پردازش دادههای مداری را محقق و عملی سازد.
مواد مورد استفاده در این پژوهش، متعلق به گروهی از مواد شناختهشده به عنوان نیمهفلزات توپولوژیکی کایرال هستند که ویژگیهای منحصربهفردی دارند و این ویژگیها آنها را به مواد امیدوارکنندهای برای کاربردهای اوربیترونیک تبدیل میکند.
مواد کایرال فاقد تقارن آینهای هستند؛ به این معنی که ساختار آنها به طور طبیعی یکدست است و بر حرکت ذرات درون آنها تأثیر میگذارد. مواد توپولوژیکی دارای ویژگیهای الکترونیکی هستند که انعطاف آنها را در برابر اختلالاتی نظیر ناخالصیها یا تأثیرات محیطی افزایش میدهد.
ترکیب کایرالیتی و حفاظت توپولوژیکی که در هر دو ماده مورد مطالعه رخ میدهد، آنها را به گزینههای ایدهآل برای بررسی حالتهای کوانتومی شگفتانگیز تبدیل میکند.
مایکل شولر، سرپرست گروه مرکز محاسبات علمی، نظریه و داده در موسسه پل شرر (PSI) واقع در سوئیس و دانشیار فیزیک دانشگاه فریبورگ گفت این یک مزیت قابل توجه برای مواد است زیرا برای به دست آوردن این بافتها نیازی به اعمال محرکهای بیرونی وجود ندارد. این ویژگیها ذاتی ماده هستند و میتوانند تشکیل جریانهای پایدار و کارآمد را بدون نیاز به شرایط خاص آسانتر کنند.
علاوه بر این، پژوهش تئوری میتواند انواع کاملا جدیدی از پیکربندیهای الکترونیک را آشکار سازد که قابلیتهای اوربیترونیک را تقویت میکنند. این حالتهای الکترونی مکانیافتهنشده میتوانند کنترلی بیسابقه بر ذخیرهسازی و انتقال اطلاعات فراهم آورند و ما را به یک تحول در فناوری محاسباتی نزدیکتر کنند.
این پژوهش در مجله به چاپ رسیده است.