سلامتی

اضطراب کارکرد جنسی: علائم، علل و روش‌های درمان

این نوع از اضطراب در دسته اضطراب‌های اجرا یا هراس از صحنه قرار می‌گیرد. از دیگر نمونه‌های اضطراب اجرا می‌توان به اضطراب امتحان، اضطراب در مسابقات ورزشی یا اضطراب از سخنرانی در جمع اشاره کرد.

فرد مبتلا به اضطراب کارکرد جنسی نگران ناتوانی احتمالی خود از انجام آنچه که او کارکرد صحیح در رابطه جنسی می‌داند است. این اختلال روانی بیش‌تر در میان مردان رایج است، اما زنان نیز می‌توانند دچار آن شوند. اضطراب کارکرد جنسی می‌تواند در مردان منجر به اختلال انتصاب شود.

اضطراب پیش از برقراری رابطه جنسی بیش‌تر باعث می‌شود فرد نتواند با شریک خود رابطه برقرار کند. در حالی که اگر این اضطراب تنها در زمان رابطه وجود داشته باشد، بیش‌تر مانع از لذت بردن و رسیدن به ارگاسم می‌شود.

دانشمندان معتقدند اگر اضطراب کارکرد جنسی درمان نشود، می‌تواند علت اختلال‌های جنسی دیگر همانند از دست دادن علاقه به رابطه و فعالیت‌های جنسی گردد. نتایج یک پژوهش نشان داده که این اضطراب عامل مهمی در اختلال جنسی هم مردان و هم زنان است.

علائم اضطراب کارکرد جنسی چیست؟

مبتلایان به این اضطراب بیش‌تر یا علاقه‌ای به برقراری رابطه ندارند یا علاقه کمی دارند. زودانزالی در مردان از جمله علائم این اضطراب محسوب می‌شود. عدم توانایی در حفظ انتصاب در طول رابطه جنسی نیز از علائم دیگر است.

در میان زنان اضطراب کارکرد جنسی بیش‌تر به صورت خشکی واژن، سردمزاجی و حس درد در طول رابطه خود را نشان می‌دهد. هم مردان و هم زنان مبتلا ممکن است با سختی به ارگاسم برسند.

چه عواملی در ابتلا به اضطراب کارکرد جنسی موثر هستند؟

اضطراب کارکرد جنسی در مردان بیش‌تر با اختلال انتصاب اشتباه گرفته می‌شود. هرچند این اضطراب می‌تواند به اختلال انتصاب منجر شود، اما درمان‌گر باید بتواند به درستی نوع اضطراب یا اختلال را شناسایی کند.

در روند درمان باید احتمال تأثیر عوامل دیگر بر روی بیمار مانند ابتلا به اختلال‌های دیگر مورد بررسی قرار گیرد. تشخیص اضطراب کارکرد جنسی بیش‌تر توسط روان‌شناس یا روان‌پزشک انجام می‌شود.

نگرانی و اضطراب تغییراتی در بدن انسان ایجاد می‌کنند. افراد مضطرب هورمون‌های نوراپی‌نفرین و کورتیزول بیش‌تری در بدن ترشح می‌کنند. افزایش این هورمون‌ها می‌تواند باعث افزایش فشار خون شود و در نتیجه ارسال خون به آلت جنسی در مردان کاهش یابد.

کمبود اعتماد به نفس، ناخشنودی از اندام خود، عدم برقراری رابطه احساسی با شریک جنسی، مشکلات روانی، استرس زیاد، تجربیات بد از روابط جنسی قبلی و تماشای زیاد فیلم‌های پورنوگرافیک از جمله عواملی هستند که بر ابتلا به اضطراب کارکرد جنسی تأثیر می‌گذارند.

اضطراب کارکرد جنسی چگونه درمان می‌شود؟

درمان این اضطراب بیش‌تر بر پایه عامل ایجادکننده آن صورت می‌گیرد. ترکیبی از روان‌درمانی و دارو می‌تواند به مبتلایان کمک کند. روان‌پزشکان بیش‌تر برای درمان اختلال انتصاب در مردانی که دچار اضطراب کارکرد جنسی شده‌اند، ویاگرا و تادالافیل تجویز می‌کنند. بوپروپیون، بوسپیرون و ترازودون از جمله دارو‌هایی هستند که در پژوهش‌ها به تأثیر آن‌ها بر کاهش اضطراب کارکرد جنسی اشاره شده است.

با این حال گام اول در مواجهه با اضطراب کارکرد جنسی، شرم‌زدایی از آن است. فرد مبتلا نباید بابت آن پیش خود یا نزد شریک جنسی‌اش حس شرم داشته باشد.

در بسیاری از موارد اضطراب کارکرد جنسی با گذشت زمان کاهش می‌یابد یا از بین می‌رود. در این موارد بیش‌تر این اضطراب ناشی از ورود به رابطه عاطفی تازه یا بیان مشکل گذرا بین فرد مبتلا و شریک جنسی‌اش بوده است.

مبتلایان به این اضطراب بیش‌تر فکر می‌کنند که نمی‌توانند در طول رابطه جنسی کاری کنند که شریک‌شان لذت ببرد. از جمله راه‌حل‌های پیشن‌هادی می‌توان به مدیتیشن، تمرکز بر موضوعی غیر از خود اضطراب و پذیرش این واقعیت که رابطه جنسی همیشه ایده‌آل نیست اشاره کرد.