چرا نگهداری غذا در دمای اتاق خطرناک است

چرا نگهداری غذا در دمای اتاق خطرناک است؟ ۵ دلیل علمی برای جلوگیری از مسمومیت, بسیاری از افراد عادت دارند غذای تازهپخته را ساعتها روی میز آشپزخانه بگذارند و استدلالشان این است که تا به حال دچار مشکل نشدهاند. اما واقعیت این است که عدم بروز مسمومیت در گذشته، تضمین ایمنی برای آینده نیست.

باکتریها در دمای بین ۴ تا ۶۰ درجه سانتیگراد به سرعت تکثیر میشوند و تنها در عرض دو ساعت میتوانند به سطحی خطرناک برسند که باعث مسمومیت غذایی شدید شود. خطر دو ساعته رشد باکتریهای سالمونلا و ایکولی گوشت، مرغ، ماهی، تخممرغ، لبنیات و حتی برنج پخته از مواد بسیار فاسدشدنی هستند. وقتی این غذاها در دمای محیط بمانند، باکتریهایی مانند سالمونلا، ایکولی و استافیلوکوکوس به شدت رشد میکنند.

علاوه بر خطر میکروبی، نگهداری غذا در دمای اتاق باعث اکسیداسیون چربیها میشود که منجر به بوی زننده و طعم بد میگردد.

همچنین ویتامینهای حساس به حرارت و نور (مانند ویتامین سی و برخی ویتامینهای گروه بی) تخریب شده و ارزش غذایی وعده غذایی به شدت کاهش مییابد. در محیطهای مرطوب و گرم، رشد قارچ و تولید سموم میکوتوکسین نیز امکانپذیر است. چه کسانی بیشتر در خطرند؟ کودکان، سالمندان، بارداران و افرادی که سیستم ایمنیشان ضعیف است (به دلیل بیماری، دارو یا شیمیدرمانی) بسیار حساستر از باکتریها و سموم غذایی هستند.

زمان به یک ساعت کاهش مییابد). سریعتر خنک کردن اگر غذا داغ است، آن را در ظروف کمعمق و کوچک بریزید تا سریعتر خنک شده و در یخچال قرار گیرد.

ظرفهای دردار از ظروف شیشهای یا پلاستیکی با درب محکم برای جلوگیری از آلودگی متقاطع استفاده کنید. محدودیت زمان در یخچال غذاهای پخته در یخچال (۴ درجه یا کمتر) حداکثر ۳ تا ۴ روز قابل نگهداری هستند؛ برای گوشت و مرغ این مدت کوتاهتر است. گرم کردن کامل قبل از مصرف، غذا را تا دمای داخلی ۷۴ درجه سانتیگراد گرم کنید تا باکتریهای احتمالی از بین بروند. چرا برخی افراد بیمار نمیشوند؟

عدم بیماری در گذشته دلایل مختلفی دارد سیستم ایمنی قوی که باکتریها را مهار میکند، تعداد اولیه باکتری در مواد اولیه پایین بودن، پختن کامل غذا که بار میکروبی را کاهش داده، یا دمای پایین محیط که رشد باکتری را کند کرده است. اما این موارد قاعده کلی نیستند و هر بار غذا بیرون بماند، پرشانس خطر افزایش مییابد. یادتان باشد اتفاق یک بار میافتد و پیشگیری به مراتب آسانتر از درمان است.