حداقل همین یک شب بلاگرها را فراموش کنید_صبح سریع

صبح زود یلدایی ساده و بیتکلف؛ فراموش کردن بلاگرها و بازگشت به سنتهای اصیل

به گزارش صبح زود، شب یلدا که پیش از این با چند کاسه انار، تخمه آفتابگردان، شیرینی دستساز و دسرهای ساده همچون کدوحلوایی و یک وعده شام معمولی گذرانده میشد، اکنون به جشنهای اعیانی و پرهزینه تبدیل شده است که جلال و جبروت آن باید چشم همه را کور کند و عکسهای فراوان برای یادگار بماند.

از دو ماه پیش فروش لباسهای مخصوص شب یلدا، ظروف و اکسسوریهای طراحی شده برای این شب همه جا را پر کرده و تبلیغات یلدایی از در و دیوار شبکههای مجازی و خیابانها بالا گرفته است. در عرصه تنقلات و شام نیز هر روز محصولات جدیدی از آجیل اختصاصی، تزئین میوه و گل، کیک و شیرینیهای مخصوص، غذاها و فینگرفودهای با تم یلدا رونمایی میشود. افراد بسیاری سالن و تالار برای این شب اجاره میکنند و برخی نیز با آرایش و لباس خاص برای عکاسی میشوند، در حالی که اینستاگرام به جولانگاه ترویج همه این بایدهای پوشالی تبدیل شده است.

اما چگونه میتوان یلدایی گرفت که بیتکلف باشد و صفا و نشاطی داشته باشد که در هیچ لباس، عکس و تجملاتی نگنجد؛ شبی که طعم شیرینش سپس از دهها سال زیر زبان مزه کند و یاد عزیزان در ذهن انسان روشن بماند. برای رسیدن به این هدف، اول باید فلسفه شب یلدا را دریابیم. این شب که به آن شب چله هم میگویند، ناظر طیشدن بلندترین شب سال و بهجستوجو آن بلندترشدن طول روزها در نیمکره شمالی است. این شب مصادف با انقلاب زمستانی است و از این جهت گرامیداشته میشود؛ مردمان ایران زمین از قبلهای دور با گرامیداشت شب یلدا بهخود یادآوری میکردند که شب تاریک باقی نخواهد ماند و بالاخره به روز بلند و روشن تبدیل میشود.

چند سالی است که کمپینهایی برای فرهنگسازی شب یلدا بدون وجود موبایل رونق گرفته است. هرچند نمیتوان با قطعیت از تأثیر این اقدامات فرهنگی سخن گفت، اما خاصیت فرهنگسازی همین مدام و آهسته حرکتکردن است. هر خانوادهای به شیوه خود به مبارزه با غول تلفنهای همراه میرود؛ برخی از ابتدای شب وایفای خانه را خاموش میکنند تا کسی دسترسی به اینترنت نداشته باشد، برخی سبد مخصوص جمعآوری موبایل را در میگذارند و در برخی خانوادهها نیز پدر و مادر حکم ممنوعیت استفاده از موبایل را صادر میکنند تا کسی جرأت سرککشیدن در فضای مجازی را نداشته باشد.

شعرخوانی و فال حافظ پای ثابت شب یلدای ایرانیهاست. در این شب باید زمان را غنیمت شمرد و با تفأل به حافظ این سنت قدیمی را زنده نگه داشت. در کنار دیوان حافظ و شعرخوانی از شاعران شناختهشده ایرانی، میتوان فضایی برای بازیهای دستهجمعی و خانوادگی مهیا کرد. اکنون که بازار بازی گل یا پوچ در میان نسل جوان داغ شده، بد نیست بزرگترها هم در این بازی شرکت کنند و هنرهای خود را به رخ بکشند. به جز این بازی میتوان سرگرمیهایی همانند پانتومیم، اسم فامیل، مافیا و موارد مشابه را هم در لیست بازیهای شب یلدا قرار داد.

تنقلات را باید ساده و بیتکلف گرفت. نیازی نیست برنامه اختصاصیای برای پذیرایی درنظر گرفته شود. تلاش کنیم از مواد غذایی و خوراکیهایی استفاده کنیم که سبک باشند. پیشنهاد میشود برای پذیرایی در شب یلدا به جای غذاهای چرب، شیرین و پرنمک همانند انواع شیرینیها و آجیل شور و تنقلات بیارزش غذایی، از میوههای تازه و مغزهای بینمک (همانند پسته، بادام، فندق، بادامزمینی) استفاده شود. بسیاری از افراد صبح پس از یلدا با مشکلات ناشی از پرخوری شب خود را مییابند. به همین خاطر پیشنهاد میشود میوه و خشکبار سالم با اعتدال مصرف شود. احتمالا بهتر است به رسم قدیم در این شب عمل کرد و به جای چیدن میزهای فربه از تنقلات گوناگون، تنها با ساده گرفتن این همنشینی، جا را برای تعداد بیشتری از اقوام و آشنایان باز کرد.

یک نوع غذا برای شام کافی است. گمان بسیاری این است که باید چند نوع غذا را سر سفره آماده کنند، غافل از اینکه حجم بالای تنقلات و غذای مهم میتواند خاطره تلخی از شب یلدا به جای بگذارد. ملزوم نیست با جستوجو در اینترنت و سرککشیدن در بین صفحات اینفلوئنسرها دستور پخت غذای شب یلدا را انتخاب کرد؛ گاهی یک غذای ساده بهترین بهانه میشود برای اینکه افراد همدل در کنار هم جمع شوند و بین سختیهای روزگار برای خود زمان استراحت و شادبودن را خریداری کنند.

زندگی تجملاتی و رسم و رسوم نمایشی بلاگرها سالها است که از دریچه فضای مجازی به زندگی واقعی برخی خانوادهها کشیده شده است. احتمالا بد نیست که حداقل در شب یلدا، دکمه توقف رصد بلاگرها را فشار دهیم و در این شب، به دور از نسخههای پرزرق و برقی که آنها مینویسند، فقط در کنار خانواده از زندگی واقعی سخن بگوییم. در واقع با این ترفند احتمالا بتوان شب یلدا را همانگونه برگزار کرد که در رسم و رسومات ماست، نه آنچه که بلاگرها به نمایش میگذارند.