
دانشمندان گونه تازهای در اعماق اقیانوس کشف و تاریکی نامیدند
گودال آتاکاما که تا هشت هزار متر زیر سطح اقیانوس آرام فرو رفته است، بخشی از منطقه هادال محسوب میشود که با فشار شدید، دمای نزدیک به نقطه انجماد و تاریکی کامل مشخصه دارد. با وجود این شرایط سخت، این گودال زیستگاه اشکال حیات منحصر به فردی است که با محیط سازگار شدهاند.
گونه موسوم به تاریکی چیست؟
به گزارش اکونومیک تایمز، در خانواده طبقهبندی شده و نمایانگر یک گونه تازه شناسایی شده است. تحلیل دیانای و بررسیهای مورفولوژیک یا ریختشناختی، ارتباط ژنتیکی نزدیک این گونه با دیگر دوزیستهای منطقه را تایید کرده است.
کارولینا گونزالس، اقیانوسشناس دانشگاه کنسپسیون و از نویسندگان این تحقیق، بیان کرد تلاش مشترک و رویکرد یکپارچه در این مطالعه، وجود را به عنوان یک گونه جدید تایید کرد.
نام سرده از سنت نامگذاری بر اساس شخصیتهای رمان اسپانیایی قرن هفدهم دن کیشوت گرفته شده است. نام گونه به معنی تاریکی در زبانهای بومی منطقه است که به زیستگاه این گونه در اقیانوس عمیق و بینور اشاره دارد.
چگونه تاریکی در اعماق پرچالش زنده میماند؟
با اندازه کمتر از چهار سانتیمتر، بزرگتر از نزدیکترین خویشاوندان خود است و ویژگیهای منحصر به فردی مانند زائدههای شکاری به نام دارد که برای شکار موجودات کوچکتر به کار میروند. برخلاف دوجورپایان معمول در گودالها، این گونه به طور فعال دیگر دوجورپایان را شکار میکند و نقش مهمی در شبکه غذایی اعماق دریا ایفا میکند.
یوهانا وستون، بومشناس و نویسنده این مطالعه، میگوید یک شکارچی با شنای سریع است که در زبان بومیان منطقه تاریکی نامیده شده تا نماد اقیانوس عمیق و تاریک باشد که از آنجا آمده است.
رنگ کمرنگ این گونه، ویژگی رایجی در موجودات اعماق دریا است که توانایی آنها را برای رشد در محیط سیاه و سفید افزایش میدهد. کشف این گونه نشاندهنده استراتژیهای تکاملی متنوعی است که اشکال حیات برای سازگاری با زیستگاههای سخت به کار میگیرند.
گودال آتاکاما کانون تنوع زیستی
گودال آتاکاما ناشی از برخورد صفحات تکتونیکی شکل گرفته و از نظر فیزیکی از دیگر گودالهای اقیانوسی جدا شده، یک اکوسیستم منحصر به فرد ایجاد کرده است. سطوح بالای رسوب و شرایط محیطی بینظیر، آن را به کانونی برای گونههای بومی از جمله دوجورپایان، حلزونماهیها و اژدهای گلی تبدیل کرده است.
یافتههایی نظیر درک ما از اکوسیستم گودال که تا حد زیادی ناشناخته مانده، عمیقتر میکند. منطقه هادال که اعماق بین شش هزار تا یازده هزار متر را در بر میگیرد، به دلیل دور بودن و شرایط شدید، مطالعه آن بسیار دشوار و چالشبرانگیز است.
پیامدها برای تحقیقات آینده و حفاظت
این کشف بر ضرورت اکتشاف در اعماق اقیانوس تأکید دارد. محققان از یک وسیله نقلیه فرودگر، که سکوی تخصصی و بیسیم است، برای جمعآوری نمونهها از گودال استفاده کردند. این فناوری برای مطالعه محیطهای سخت زیر آب اهمیت حیاتی دارد.
درک حیات در محیطهای سخت مانند گودال آتاکاما، نه تنها تنوع زیستی زمین را آشکار میکند، بلکه بینشهایی در مورد پتانسیل حیات در سیارات دیگر، مانند قمرهای اروپا و انسلادوس، نیز فراهم میآورد.