خروج پیدرپی برندهای خارجی؛ از صافولا تا واگذاری شعبه هایپراستار به بانک شهر

خروج پیدرپی برندهای خارجی؛ از صافولا تا واگذاری شعبه هایپراستار به بانک شهر, دومین موج خروج سرمایهگذاران خارجی از ایران گویا آغاز شده است. پس از ترک بازار توسط شرکت صافولا، اکنون نوبت به فروشگاههای زنجیرهای هایپراستار رسیده تا خاک ایران را وداع کنند. در همین راستا، شورای شهر تهران با واگذاری ملک شعبه اتوبان باکری این برند به بانک شهر موافقت کرده است. چرا شعبه اتوبان باکری به بانک شهر واگذار شد؟

شورای شهر در جلسه یازدهم دیماه، واگذاری این ملک با ارزش ۱۱ هزار و ۷۵۰ میلیارد تومان به بانک شهر را تصویب کرد. بر اساس این مصوبه، پس از پایان قرارداد دو ساله اجاره، فروشگاه شهروند جایگزین هایپراستار خواهد شد.

ار به طور کامل از ایران خارج میشود؟ قرارداد اولیه این پروژه به سال ۱۳۸۵ بازمیگردد و شعبه اتوبان باکری در ۱۳۸۸ افتتاح شده بود.

توافقنامه پیشبینی میکرده که پس از احدات، ساختمان و امتیازات به شهرداری بازگردانده شود. با نزدیک شدن به پایان قرارداد و واگذاری مهمترین شعبه به بانک شهر، پیشبینی میشود تا دو سال آینده این برند فعالیت خود در ایران را متوقف کند.

تأثیر این خروج بر بازار و اقتصاد ایران مسعود دانشمند، عضو هیأت نمایندگان اتاق بازرگانی ایران، معتقد است که در زمان احدات این فروشگاه، سرمایهگذاری سنگینی برای خرید زمین، ساخت بنا و تامین کالا انجام شده که اکنون کامل شده است.

قتصاد ایران نمیداند، بلکه نتیجه طبیعی پایان چرخه سرمایهگذاری و جستجوی بازارهای جدید توسط آنها میانگارد.

آیا فروشگاه شهروند واقعاً جایگزین میشود؟ این فعال بخش خصوصی احتمال میدهد بانک شهر به جای راهاندازی شعبه جدید شهروند، ترجیح دهد برند شناختهشده خود را حفظ کند، چرا که این برند در بازار جایگاه خوبی دارد و میتواند به خوبی فعالیت نماید. نقش تحریمها و دیپلماسی اقتصادی دانشمند در مورد تأثیر انتخاب دونالد ترامپ به ریاستجمهوری آمریکا بیان کرد فرد رئیسجمهور آمریکا تغییری در ماهیت تحریمها ایجاد نمیکند.

دیدگاه مخالف خطر انزوا واقعی است در مقابل، علی شریعتی، عضو دیگر اتاق بازرگانی، خروج صافولا را ناشی از تشدید تحریمها در دوره ترامپ و احتمال کاهش سطح روابط عربستان با ایران میداند. او هشدار میدهد که اقتصاد ایران سالهاست با نوسانات ارزی، تحریمها و محدودیتهای تجاری دستوپنجه نرم میکند. سیاستهای نامناسب و فقدان دیپلماسی اقتصادی، ریسک سرمایهگذاری را بالا برده و انگیزه برندهای خارجی برای ماندن در ایران را از بین برده است.

اگر این روند ادامه یابد، اقتصاد ایران بیشتر از پیش در انزوا فرو میرود و این خروجها باید زنگ خطر برای سیاستگذاران باشد تا رویکردها را اصلاح کنند.