روزه خشک: انواع، فواید و نکات مهم برای سلامت بدن
به گزارش صبح زود، روزه خشک که به آن روزه مطلق نیز می‌گویند، به معنای پرهیز کامل از غذا و تمام مایعات از جمله آب، قهوه و چای است. کارشناسان معتقدند اگر این روش به صورت متناوب و با برنامه‌ریزی انجام شود، خطری برای بدن ندارد و می‌تواند اثرات مثبتی داشته باشد.
روزه خشک به چند نوع اصلی تقسیم می‌شود. روزه خشک دوره‌ای شامل پرهیز از غذا و آب برای بازه‌های ۲۴ تا ۷۲ ساعته بر اساس برنامه منظم است که می‌تواند هفتگی، دو هفته‌ای یا ماهانه تکرار شود. روزه خشک متناوب با الگوی ۱۶ ساعته روزه و ۸ ساعته غذا خوردن، محبوب‌ترین روش است. روزه خشک جانشین یعنی یک روز روزه و یک روز آزاد، و روش شامل روزه ۲۴ ساعته یک یا دو بار در هفته می‌باشد.
مطالعات علمی نشان داده‌اند که روزه خشک می‌تواند به کاهش وزن، کاهش الت‌هاب، تأخیر در پیری، بهبود حساسیت به انسولین و سلامت پوست کمک کند. در یک مطالعه سال ۲۰۱۲، سطح سیتوکین‌های پیش‌الت‌هابی در شرکت‌کنندگان به طور قابل‌توجه‌ی کاهش یافته بود. همچنین تحقیقات سال ۲۰۱۵ روی مردان روزه‌دار رمضان، افزایش حساسیت به انسولین و کاهش می‌انگین ۱.۵۲ کیلوگرمی وزن را تأیید کرد.
این روش برای افرادی که به دنبال سم‌زدایی، بهبود انعطاف‌پذیری متابولیک، اتوفاژی و افزایش طول عمر هستند پیشن‌هاد می‌شود. اما برای سالمندان، زنان باردار و شیرده، افراد با سابقه اختلال خوردن و بیماران، مناسب نیست و حتما باید با پزشک و متخصص تغذیه مشورت شود.
باور‌های غلط رایج شامل این موارد است روزه خشک لزوما باعث کم‌آبی شدید نمی‌شود، کاهش وزن سریع بیش‌تر ناشی از از دست رفتن آب است نه چربی، ادعای درمان بیماری‌های مزمن فاقد شواهد علمی کافی است، و ادامه طولانی‌مدت بدون نظارت می‌تواند باعث اختلال الک‌ترولیت و آسیب به کلیه شود.
تفاوت اصلی روزه خشک با روزه آبی در مجاز بودن مصرف آب است. روزه آبی تنها غذا را محدود می‌کند و امکان بهره‌مندی از مزایای اتوفاژی را با ریسک کمتر کم‌آبی فراهم می‌آورد. کارشناسان توصیه می‌کنند مبتدیان ابتدا با روزه آبی آغاز کنند.
در جمع‌بندی، روزه خشک مزایای متعددی دارد اما نیازمند دقت، تدریج و نظارت پزشکی است. افراد با رژیم کتوژینیک معمولا سازگاری بهتری با این روش دارند.