شادترین زوج ها چه میکنند؟_صبح سریع
به گزارش صبح سریع
رضایت و دوام یک رابطه عاشقانه، نه فقط به عشق بلکه به رفتارهای روزمره و آگاهانه زوجها بستگی دارد؛ رفتارهایی که میتوانند صمیمیت، حمایتو شوق را در زندگی مشترک نگه داری کنند.
به نقل از سی ان بی سی، عادتها نقش تعیینکنندهای در کیفیت زندگی ما دارند؛ از نحوه کار کردن و مدیریت استرس گرفته تا شیوه تعاملمان با دیگران. آنها اشکار میکنند آیا به اهداف خود نزدیک میشویم یا بار دیگر در چرخه تکرار اشتباهات قبل دچار میمانیم. همین علتدر روابط عاطفی نیز صادق است. مقدار رضایت، ارامش و حس پیوند عاطفی در یک رابطه، بهطور مستقیم با رفتارهایی مرتبط است که هر روز، زیاد تر بدون فکر کردن، به آنها رجوع میکنیم.
یک روانشناس که سالها به مطالعه روابط زوجها پرداخته و خود نیز توانایی زندگی مشترک دارد، میگوید قدرتمندترین آیینها و رفتارهایی که در شادترین و پایدارترین روابط دیده میشود، لزوماً پیچیده یا پرهزینه نیستند؛ بلکه زیاد تر ساده، قابل اجرا و در دسترساند. او پنج عادت کلیدی را معارفه میکند که تقریباً همیشه در روابط موفق و تابآور دیده خواهد شد.
۱. با اشتیاق در پیروزیهای یکدیگر شریک شوید
ذهن انسان بهطور طبیعی تمایل دارد بر جنبههای منفی تمرکز کند. این گرایش ریشهای تکاملی دارد؛ نیاکان ما برای بقا ناچار بودند مدام تهدیدها را زیر نظر بگیرند. اما همین سوگیری منفی در روابط امروزی میتواند به بدبینی، انتقاد مداوم یا نارضایتی مزمن تبدیل شود.
هنگامی یکی از طرفین خبری خوب را با شوق تعریف میکند برای مثالً موفقیتی در محل کار یا پیشرفتی شخصی، عکس العمل فرد روبه رو اهمیت بسیاری دارد. پژوهشها مشخص می کند نحوه جواب دادن به این «خبرهای خوب» نقش تعیینکنندهای در کیفیت رابطه دارد. اگر شریک زندگی با اشتیاق گوش دهد، سوال بپرسد، علاقه نشان دهد و پیروزی را جشن بگیرد، حس نزدیکی عاطفی تحکیم میشود. در روبه رو، عکس العملهای سرد، بی اعتنا یا کماهمیت نمود دادن پیروزیها میتواند به مرور زمان فاصله تشکیل کند.
روانشناسان این توانایی را «اندوختهگذاری بر لحظات مثبت» مینامند؛ یعنی تبدیل یک اتفاق خوب به تواناییای مشترک. زوجهای خوشحال، بهجای تمرکز افراطی بر مشکلات، عمداً لحظات مثبت را برجسته میکنند و به آنها میدان خواهند داد.
۲. نگه داری روابط خارج از چارچوب زندگی مشترک
تعداد بسیاری از افراد دوست دارند شریک زندگیشان «همه چیز» آنها باشد؛ بهترین دوست، مشاور، همسخن بگویید و تکیهگاه. اما حقیقت این است که هیچ فردی نمیتواند همه نیازهای عاطفی، اجتماعی و روانی یک انسان دیگر را به تنهایی برآورده کند.
زوجهای سالم و رضایتمند، علاوه بر رابطه عاشقانه خود، برای دوستیها، ربط با خانواده و وجود در جمعهای اجتماعی نیز قیمت قائل خواهد شد؛ چه بهصورت مشترک و چه بهطور جدا گانه. این شبکه حمایتی گستردهتر علتمیشود سختی غیرواقعبینانهای بر رابطه داخل نشود.
هنگامی افراد از منبع های مختلفی حمایتعاطفی دریافت میکنند، کمتر دچار حس خفگی، وابستگی افراطی یا دلخوری خواهد شد. در این چنین شرایطی، رابطه نه از سر اجبار، بلکه از روی انتخاب و تمایل ادامه مییابد. این اختلاف ظریف، یکی از پایههای مهم پایداری رابطه در طویل مدت است.
۳. خلق «فضاهای سوم» مشترک
زندگی روزمره بهاختصاصی بهشدت میتواند به چرخهای یکنواخت از کار، خانه و خواب تبدیل شود. حتی نیرومندترین روابط نیز در غیاب تنوع و تازگی امکان پذیر به مرور حس تکراری بودن اشکار کنند.
برای مقابله با این حالت، پژوهشگران مفهومی به نام «فضای سوم» را نقل کردهاند. فضای اول خانه است و فضای دوم محل کار؛ فضای سوم محیطی خارج از این دو است که زوجها بهطور آگاهانه برای تواناییهای تازه به آن مراجعه میکنند. این فضا میتواند یک کافه محبوب، کلاس هنری، باشگاه ورزشی، مسیر پیادهروی، شبهای مسابقه اطلاعات عمومی یا هر فعالیت مشترک فرد دیگر باشد.
مقصد مهم از تشکیل این چنین فضاهایی، تزریق حس تازگی و ماجراجویی به رابطه است، بدون آنکه نیاز به تغییرات بزرگ یا سفرهای پرهزینه باشد. زوجهایی که بهطور منظم این چنین تواناییهایی را در برنامه خود میگنجانند، زیاد تر از سطح بالاتری از رضایت و شوق در رابطه برخوردارند.
۴. تمرین استقلال در کنار صمیمیت
حمایتمتقابل و ارامش رفتاری، ارکان مهم یک رابطه سالم می باشند. با این حال، برخی زوجها بهمرور زمان بیشتر از حد به یکدیگر وابسته خواهد شد؛ چه در تنظیم هیجانات، چه در تصمیمگیریهای روزمره و چه در مدیریت امور زندگی. این وابستگی میتواند به شکل نامحسوس به هموابستگی ناسالم تبدیل شود.
زوجهای موفق، در کنار باهم بودن، برای استقلال فردی نیز قیمت قائلاند. آنها سرگرمیهای شخصی دارند، وقتی را به تنهایی میگذرانند و بخشی از مسئولیتها را بهطور جدا گانه انجام خواهند داد. این استقلال نهتنها حس هویت فردی را نگه داری میکند، بلکه زمان مهمی را فراهم میآورد که تعداد بسیاری آن را دستکم میگیرند: دلتنگ شدن برای یکدیگر.
فاصلههای مختصر و سالم، میتواند اشتیاق و سپاس را افزایش دهد. هنگامی هر فرد فضایی برای رشد فردی داشته باشد، رابطه به بستری برای شکوفایی تبدیل میشود، نه محدودیت.
۵. بهروز نگه داشتن ربط عاطفی
زندگی روزمره در کنار یک نفر امکان پذیر این توهم را تشکیل کند که او را کاملاً میشناسیم. اما نزدیکی فیزیکی الزاماً به معنی نزدیکی عاطفی نیست. انسانها مدام در حال تغییرند؛ علایق، نگرانیها، رویاها و نیازها امکان پذیر بهمرور زمان دگرگون شوند.
زوجهای خوشحال مدام کنجکاوی خود را نسبت به یکدیگر نگه داری میکنند. آنها فکر نمیکنند که همه چیز را میدانند، بلکه برای او مباحثه زمان میگذارند، سوال میپرسند و به جوابها گوش خواهند داد. این رویکرد علتمیشود تغییرات کوچک نیز دیده و فهمیدن شود.
یکی از رایجترین مشکلات در روابط طویلزمان، «فاصله در عین نزدیکی» است؛ یعنی دو نفر زیر یک سقف زندگی میکنند اما از نظر عاطفی از هم دور شدهاند. بهروز نگه داشتن ربط عاطفی، سدی در برابر این چنین فاصلهای تشکیل میکند.
در کل، آنچه شادترین زوجها را نزدیک میکند، نه حرکات نمایشی یا قولهای بزرگ، بلکه پایبندی به عادتهای کوچک اما مستمر است. این رفتارهای روزمره، به مرور زمان زیرساختی محکم برای رابطه میسازد؛ زیرساختی که میتواند در برابر فشارهای زندگی مدرن مقاومت کند و حس امنیت، صمیمیت و رضایت را تحکیم کند.
دسته بندی مطالب