سلامتی

۲۰ راهکار موثر برای سوزاندن چربی شکم و پهلو بر اساس توصیه‌های تخصصی

چربی شکم که به آن چربی احشایی نیز می‌گویند، تنها باعث تنگ شدن لباس‌ها نمی‌شود؛ این نوع چربی خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ و بیماری‌های قلبی را به شدت افزایش می‌دهد. بسیاری از نهاد‌های سلامتی از شاخص توده بدنی برای ارزیابی سلامت وزنی استفاده می‌کنند، اما این شاخص گاهی گمراه‌کننده است زیرا افراد لاغر نیز ممکن است چربی شکم اضافی داشته باشند و در معرض بیماری‌ها قرار گیرند.

افزایش مصرف فیبر محلول

فیبر محلول با جذب آب ژل‌ساز می‌شود و عبور غذا در دستگاه گوارشی را کند می‌کند. مطالعات نشان می‌دهد این فیبر باعث سیری سریع‌تر و کاهش مصرف غذا شده و در نتیجه از لاغری حمایت می‌کند. یک مطالعه مشاهده‌ای بر روی ۱۱۰۰ نفر نشان داد که افزایش ۱۰ گرمی فیبر محلول در روز، چربی شکم را در ۵ سال به می‌زان ۳٫۷ درصد کاهش می‌دهد. منابع خوب فیبر محلول شامل تخم کتان، کلم بروکسل، آووکادو، حبوبات و شاه‌توت می‌باشند.

اجتناب از چربی‌های ترانس

چربی‌های ترانس که در نتیجه هیدروژن‌سازی روغن‌های اشباع‌نشده تولید می‌شوند، در کره‌های گیاه‌ی و غذا‌های بسته‌بندی شده یافت می‌شوند. تحقیقات بر روی انسان و حیوان این چربی‌ها را با الت‌هاب، بیماری قلبی، مقاومت به انسولین و افزایش چربی شکم در ارتباط قرار داده است. مطالعه‌ای بر روی می‌مون‌ها نشان داد که رژیم غنی از چربی ترانس، چربی شکم را ۳۳ درصد بیش‌تر از رژیم حاوی چربی تک‌آشامده می‌کند. خواندن برچسب مواد غذایی و اجتناب از روغن‌های هیدروژنه شده ضروری است.

محدود کردن نوشیدنی‌های الکلی

مطالعات ثابت کرده‌اند که مصرف الکل مستقیما باعث افزایش چربی شکم و تجمع چربی دور کمر می‌شود. برای کاهش سایز کمر و سوزاندن چربی‌های شکم، توصیه می‌شود از نوشیدنی‌های الکلی پرهیز شود.

رژیم غذایی پر از پروتئین

مصرف پروتئین ترشح هورمون سیری PYY را افزایش می‌دهد که اشت‌ها را کاهش و حس سیری را تقویت می‌کند. پروتئین همچنین در حفظ توده عضلانی در طول کاهش وزن کمک می‌کند. تحقیقات مشاهده‌ای نشان می‌دهد افراد با مصرف پروتئین بالا، چربی شکم کمتری دارند. منابع مناسب شامل گوشت، ماهی، تخم‌مرغ، لبنیات، آب‌پنیر و مغز‌ها می‌باشند.

مدیریت استرس

استرس غدد فوق‌کلیوی را برای ترشح کورتیزول (هورمون استرس) تحریک می‌کند. سطح بالای کورتیزول اشت‌ها را افزایش داده و ذخیره چربی در ناحیه شکم را تسریع می‌کند. زنان با چربی شکم بالا در پاسخ به استرس کورتیزول بیش‌تری ترشح می‌کنند. یوگا و مدیتیشن روش‌های موثری برای کاهش استرس روزمره هستند.

کاهش مصرف قند و شیرینی‌ها

شکر حاوی فروکتوز است که مصرف زیاد آن با بیماری‌های قلبی، دیابت نوع ۲، چاقی و کبد چرب در ارتباط است. مطالعات رابطه مستقیم مصرف قند با افزایش چاقی شکم را تایید کرده‌اند. حتی عسل طبیعی در مقادیر زیاد می‌تواند چربی شکم را افزایش دهد.

انجام ورزش‌های هوازی

ورزش‌های هوازی بهترین روش برای سوزاندن کالری و چربی‌سوزی شکم هستند. تمرینات با شدت متوسط تا بالا تأثیر بیش‌تری دارند. مطالعه‌ای نشان داد زنان یائسگی‌رسیده که هفته‌ای ۳۰۰ دقیقه ورزش هوازی داشتند، چربی‌سوزی بیش‌تری نسبت به کسانی با ۱۵۰ دقیقه در هفته تجربه کردند.

کاهش کربوهیدرات‌های تصفیه‌شده

کاهش مصرف کربوهیدرات به زیر ۵۰ گرم در روز، چربی شکم را در افراد مستعد دیابت نوع ۲، اضافه‌وزن و مبتلا به سندروم تخمدان پلی‌کیستیک کاهش می‌دهد. جایگزینی کربوهیدرات‌های تصفیه‌شده با غلات کامل و فرآوری‌نشده، سلامت متابولیک را بهبود می‌بخشد. تحقیقات نشان داده‌اند مصرف غلات کامل چربی شکم را ۱۷ درصد کاهش می‌دهد.

استفاده از روغن نارگیل به جای چربی‌های دیگر

روغن نارگیل حاوی چربی‌های زنجیره متوسط است که متابولیسم را افزایش و ذخیره چربی را کاهش می‌دهد. مطالعه‌ای بر روی مردان چاق نشان داد مصرف روزانه ۳۰ گرم روغن نارگیل در ۱۲ هفته، دور کمر را به می‌انگین ۲٫۸۶ سانتی‌متر کاهش داده است. روغن نارگیل باید جایگزین چربی‌های موجود در رژیم شود، نه اضافه بر آن.

تمرینات قدرتی و استقامت

تمرینات قدرتی برای حفظ و افزایش توده عضلانی ضروری است. تحقیقات بر روی افراد پیش‌دیابتی، دیابتی و مبتلا به کبد چرب، تأثیر مثبت آن بر چربی‌سوزی شکم را تایید کرده‌اند. ترکیب ورزش هوازی و قدرتی بیش‌ترین کاهش چربی احشایی را ایجاد می‌کند.

اجتناب از نوشیدنی‌های شیرین

نوشیدنی‌های حاوی شکر سرشار از فروکتوز مایع هستند که تجمع چربی در کبد و شکم را افزایش می‌دهند. مغز کالری‌های مایع را به شکل متفاوتی پردازش کرده و احتمال ذخیره آن‌ها به صورت چربی بیش‌تر است. از نوشابه، چای شیرین و مشروبات مشابه پرهیز کنید.

خواب کافی و باکیفیت

مطالعه ۱۶ ساله‌ای بر روی ۶۸ هزار زن نشان داد کسانی که کمتر از ۵ ساعت می‌خوابند، خطر افزایش چربی شکم بسیار بیش‌تری نسبت به خواب ۷ ساعته دارند. آپنه خواب نیز مستقیما با چربی احشایی در ارتباط است. حداقل ۷ ساعت خواب با کیفیت شبانه ضروری است.

ثبت مصرف غذایی و فعالیت بدنی

مصرف کالری کمتر از نیاز بدن کلید موفقیت است. استفاده از دفترچه یا اپلیکیشن‌های محاسبه کالری، ماکرو‌ها و فعالیت بدنی در این مسیر کمک‌کننده است.

مصرف ماهی‌های چرب

ماهی‌های چرب غنی از اسید‌های چرب اومگا-۳ هستند که کاهش چربی احشایی را تسهیل می‌کنند. مطالعات بر روی مبتلا به کبد چرب نشان داده مکمل روغن ماهی، چربی کبد و شکم را به طور چشمگیر کاهش می‌دهد. مصرف ۲ تا ۳ وعده ماهی سالمون، ساردین، ماکرل یا کولی در هفته توصیه می‌شود.

قطع مصرف آبمیوه

با وجود ویتامین‌ها، آبمیوه‌ها قند بالایی دارند. یک لیوان آب سیب ۲۴۸ گرمی حاوی ۲۴ گرم قند است که نیمی فروکتوز است. جایگزینی با آب، چای بی‌شکر یا آب‌های طعم‌دار غیر‌شیرین مفید‌تر است.

افزودن سرکه سیب به رژیم

سرکه سیب حاوی اسید استیک است که در مطالعات حیوانی چربی شکم را کاهش داده است. مطالعه کنترل‌شده بر روی مردان چاق نشان داد مصرف روزانه یک قاشق غذاخوری در ۱۲ هفته، دور کمر را ۱٫۴ سانتی‌متر کاهش می‌دهد. مصرف ۱ تا ۲ قاشق روزانه برای اکثر افراد بی‌خطر است.

استفاده از پروبیوتیک‌ها

باک‌تری‌های مفید پروبیوتیک در تنظیم وزن نقش مهمی دارند. سوچ‌های لاکتوباسیلوس، به ویژه لاکتوباسیلوس گاسری، در کاهش چربی شکم موثر هستند. مکمل‌های حاوی این سوچ‌ها توصیه می‌شوند.

روزه متناوب

روزه متناوب با چرخه‌هایی از خوردن و روزه‌داری، روش محبوبی برای کاهش وزن شده است. روش‌های رایج شامل روزه ۲۴ ساعته یک یا دو روز در هفته، یا ۱۶ ساعت روزه و ۸ ساعت غذا خوردن است. بررسی‌ها نشان می‌دهد این روش در ۶ تا ۲۴ هفته، چربی شکم را ۴ تا ۷ درصد کاهش می‌دهد.

نوشیدن چای سبز

چای سبز حاوی کافئین و EGCG (یک کاتچین آنتی‌اکسیدانی) است که هر دو متابولیسم را افزایش می‌دهند. ترکیب چای سبز با ورزش تأثیر بیش‌تری بر چربی‌سوزی شکم دارد.

تغییر سبک زندگی به صورت همزمان

اعمال تنها یک مورد نتایج چشمگیر ایجاد نمی‌کند. ترکیب چندین راهکار تأثیر متقابل مساعد دارد. اکثر این توصیه‌ها علاوه بر چربی‌سوزی، عادات غذایی سالم شکل می‌دهند. تغییر دائمی سبک زندگی و انتخاب غذا‌های سالم و فرآوری‌نشده، نتیجه اجتناب‌ناپذیر کاهش چربی شکم و جلوگیری از بازگشت آن است.