
فناوری چشایی الکترونیکی : حس طعم در دنیای مجازی با دقت ۷۰ درصدی محقق شد
فناوری چشایی الکترونیکی حس طعم در دنیای مجازی با دقت ۷۰ درصدی محقق شد, فناوری چشایی الکترونیکی یا نوآوری پیشرو است که قابلیت تجربه طعم در محیطهای واقعیت مجازی را با ارائه یک رابط طعم دیجیتالی برای کاربران فراهم میآورد. این سیستم که توسط محققان دانشگاه ایالتی اوهایو ابداع شده، از حسگرهای شیمیایی و توزیعکنندههای بیسیم برای شبیهسازی حس چشایی بهره میبرد و لایهای جدید از غوطهوری در فضاهای دیجیتال ایجاد میکند.
مکانیزم عملکرد سیستم این فناوری با شناسایی مولکولهایی نظیر گلوکز و گلوتامات و ارتباط دادن آنها با پنج طعم اصلی شامل شیرینی، ترشی، شوری، تلخی و اومامی کار میکند. سیگنالهای شیمیایی به دادههای الکتریکی تبدیل شده و از طریق سیمها به دستگاهی در مکان دور ارسال میگردند تا طعم برای کاربر بازسازی شود.
جینهوا لی، از نویسندگان این مطالعه، بیان میکند بُعد شیمیایی در حوزه واقعیت مجازی و افزوده تا به امروز کمتر مورد توجه قرار گرفته، بهویژه در ارتباط با حس بویایی و چشایی؛ شکافی که ما با این سیستم نسل جدید سعی در پر کردن آن داشتهایم. سازماندهی سختافزاری و کنترل طعم سیستم شامل یک محرک است که به دهان متصل میشود، همراه با یک پمپ الکترومغناطیسی مینیاتوری برای پخش مواد شیمیایی القایکننده طعم.
با فعالسازی پمپ، مقدار کنترلشدهای از مایع از طریق یک رابط ژلی آزاد میشود که امکان تنظیم دقیق شدت و زمان طعم را فراهم میآورد. بر اساس دستورالعمل دیجیتال، میتوان یک یا چند طعم متفاوت را بهصورت همزمان آزاد کرد تا احساسات متنوعی شکل گیرد. از آنجا که درک طعم فرآیندی ذهنی و درهمتنیده با حاس بویایی است، محققان این سیستم را برای جمعآوری و ذخیره دادههای حسی طراحی کردهاند تا کاربران بتوانند طعمها را به روش ثابتی تجربه کنند.
نتایج آزمایشهای انسانی و انتقال طعم از راه دور آزمایشهای انسانی نشان داد شرکتکنندگان میتوانند با دقت ۷۰ درصدی بین شدتهای مختلف طعم ترش تمایز قائل شوند. در گام بعدی، محققان توانستند حس چشایی را در شرکتکنندگان واقع در اوهایو از راه دور و از طریق محققان در کالیفرنیا برانگیزند.
برای ارزیابی اثربخشی بیشتر، تستهای غذایی مجازی انجام شد و شرکتکنندگان طعم پنج ماده شامل لیموناد، کیک، تخممرغ نیمرو، سوپ ماهی و قهوه را شناسایی کردند. نتایج نشاندهنده توانایی در غوطهور کردن کاربران در دنیای واقعیت مجازی با افزودن بُعد طعم است. کاربردهای فراتر از سرگرمی از پزشکی تا متاورس اگرچه بازی و سرگرمی بدیهیترین کاربردها هستند، اما پتانسیلهای گستردهتری وجود دارد.
با توجه به ارتباط طعم و بو با حافظه و احساسات، این فناوری میتواند درک عملکرد مغز را عمیقتر کند و به افراد مبتلا به عوارض طولانیمدت کووید یا اختلالات عصبی دسترسی آسانتر به دنیای مجازی بدهد. لی تأکید میکند این فناوری به افراد کمک میکند در فضاهای مجازی به راهحلهای پیشینندیده متصل شوند و گام اول مناسبی برای تبدیل شدن به بخشی از متاورس است. این مطالعه در مجله منتشر شده است.