تحلیل علمی چهار الگوی عشق رمانتیک بر اساس مطالعه جهانی بر ۸۰۹ جوان

تحلیل علمی چهار الگوی عشق رمانتیک بر اساس مطالعه جهانی بر ۸۰۹ جوان, پژوهشگران با بررسی دادههای پیمایش جهانی عشق عاشقانه که شامل ۸۰۹ جوان از ۳۳ کشور با پیشینههای فرهنگی متنوع بود، چهار نوع متمایز از عاشقان را شناسایی کردهاند. این طبقهبندی بر پایه شدت احساسات، میزان وسواس نسبت به شریک، سطح اطمینان در رابطه و فرکانس روابط جنسی انجام شده است. ۱.

عاشقان معتدل رایجترین الگو در جامعه بیش از چهل درصد از شرکتکنندگان در این دسته قرار گرفتند که بزرگترین گروه را تشکیل میدهند. اعضای این دسته، شدت عاطفی متوسط تا پایین، وسواس کم، اطمینان نسبتاً بالا و تعداد روابط جنسی متوسط را تجربه میکنند. آدام بوده، سرپرست تحقیق و دانشجوی دکتری دانشگاه ملی استرالیا، بیان میکند که این الگوی معمولیترین نوع عشق است، اکثر اعضای آن مردان هستند و رفتارشان در محدودههای نرمال قرار دارد. ۲.

عاشقان شهوانی کوچکترین گروه با بیشترین فعالیت جنسی این دسته تنها شامل ۹.۶۴ درصد از نمونه بود، اما با میانگین ۱۰ رابطه جنسی در هفته، پرشورترین گروه شناخته شد. محققان گزارش دادند که این افراد تمایل بیشتری به سفر، مصرف سیگار و هزینههای بالاتر از حد معمول دارند. ۳. عاشقان شدید پرشور، وفادار و با رضایت زندگی بالا نزدیک به ۲۹ درصد از افراد در این رده طبقهبندی شدند.

آنها در تمام شاخصها — شدت عشق، وسواس، اطمینان و تعداد روابط — بالاترین نمرات را ثبت کردند. حدود ۶۰ درصد این گروه را زنان تشکیل میدهند و بسیاری از آنها حتی پیش از آغاز رابطه رسمی، عاشق شدهبودند. جالب است که این افراد بالاترین نمرات در سازگاری، مسئولیتپذیری و رضایت شغلی را داشتند و کمتر از بقیه به رفتارهای پرخطر، مصرف کافئین یا مواد مخدر روی میآوردند. ۴.

عاشقان ملایم عاطفه کم، تجربههای متعدد اما کوتاهمدت بیست درصد شرکتکنندگان در این دسته قرار گرفتند که پایینترین نمرات را در تمام ابعاد عشق کسب کردند عشق ضعیف، وسواس کم، اطمینان پایین و روابط جنسی نادر. این افراد بیشتر درونگرا و کمسازگار بودند، اکثریت آنها مردان و دگرجنسگرا بودند. با اینکه چندین بار عاشق شدهبودند، اما روابطشان کوتاهترین مدت را داشت. آیا عشق رمانتیک در حال تکامل است؟

این مطالعه نشان میدهد که عشق یک توانایی یکنواخت جهانی نیست، بلکه در افراد مختلف با شدت و کیفیتهای کاملاً متفاوتی ابراز میشود. پژوهشگران معتقدند این تفاوتها تنها ریشه در شخصیت و سبک زندگی ندارد، بلکه میتواند نشانهای از تکامل مداوم انسان در روشهای ابراز عشق باشد. آدام بوده تأکید میکند که گردآوری بزرگترین پایگاه داده در حوزه توانایی عشق رمانتیک، میتواند مبنای مطالعات تازهای در درک روابط انسانی، خانواده و فرهنگ قرار گیرد.

نتایج این تحقیق در نشریه علمی شخصیت و تفاوتهای فردی منتشر شده است.