پیشرفت درمانی در فلج نخاعی: دو بیمار ژاپنی با سلولهای بنیادی توانایی حرکت را بازیافتند

پیشرفت درمانی در فلج نخاعی دو بیمار ژاپنی با سلولهای بنیادی توانایی حرکت را بازیافتند, دانشمندان ژاپنی در یک کارآزمایی بالینی پیشگامانه موفق شدند با استفاده از پیوند سلولهای بنیادی عصبی مشتقشده از سلولهای، بهبود قابلتوجهی در عملکرد حرکتی دو بیمار دچار صدمه شدید نخاعی ایجاد کنند. این نتایج که در مجله معتبر نیتشر منتشر شده، بارقه امیدی برای میلیونها نفر مبتلا به فلج در سراسر جهان است.

روش درمان با سلولهای بنیادی القایی تیم تحقیقاتی به رهبری پروفسور هیدیوکی اوکانو در دانشگاه کیو، روی چهار بیمار مرد بالغ که ۱۴ تا ۲۸ روز پیش صدمه نخاعی شدید متحمل شده بودند، آزمایش را انجام داد. به هر بیمار دو میلیون سلول بنیادی عصبی در محل آسیب تزریق گردید تا اتصالات عصبی قطعشده را بازسازی کنند.

بیماران در طول یک سال تحت نظارت دقیق قرار گرفتند و هیچ عارضه جانبی جدی در آنها مشاهده نشد که نشاندهنده ایمنی نسبی این روش است. نتایج شگفتانگیز در دو بیمار نتایج بین بیماران متفاوت بود، اما دو مورد به طور خاص امیدوارکننده بودند. یکی از بیماران که در مقیاس آسیا (ASIA) در سطح A (فلج کامل) قرار داشت، به سطح D ارتقا یافت و توانایی ایستادن بدون پشتیبانی و آغاز تمرینات راه رفتن را بازیافت.

بیمار دوم نیز از سطح A به C پیشرفت کرد و کنترل حرکتی بازوها و پاها را به دست آورد که امکان غذا خوردن مستقل و استفاده از ویلچر را برای او فراهم آورد. با این حال، دو بیمار دیگر بهبود قابلتوجهی نشان ندادند.

دیدگاه کارشناسان و چالشهای پیش رو جیمز سنت جان، متخصص علوم اعصاب دانشگاه گریفیث استرالیا، این نتایج را مثبت و شوقانگیز توصیف کرد، اما تأکید داشت که تحقیقات گستردهتری ضروری است تا نقش مستقیم سلولهای پیوندی در بهبود از بهبودی طبیعی تفکیک شود. پروفسور اوکانو نیز اشاره کرد که اگرچه مسیر تحقیق با چالشهای فراوان روبرو بوده، اما دستیابی به این نتایج تاییدیهای برای ادامه کار در فازهای بعدی است.

آینده تحقیقات تمرکز بر فاز مزمن مرحله بعدی تحقیقات، افزایش تعداد سلولهای تزریقشده و آزمون این درمان بر روی بیماران در فاز مزمن صدمه نخاعی (ماهها یا سالها پس از آسیب) خواهد بود، که در آن بازسازی عصب بسیار دشوارتر است. با توجه به اینکه بیش از ۱۵ میلیون نفر در جهان با عواقب صدمههای نخاعی زندگی میکنند، گسترش این روش میتواند راهکاری تحولی برای بازیابی استقلال و حرکت فراهم آورد.