مدل جدیدی از عملکرد مغز در تصمیمگیری اطلاعات حسی متعارض

مدل جدیدی از عملکرد مغز در تصمیمگیری اطلاعات حسی متعارض, وبگاه سایتِکدِیلی در گزارشی آورده است تصمیمگیریهای روزانه برای پردازش سیگنالهای حسی متعدد به طور همزمان، به توانایی مغز متکی است. پیادهروی به سمت محل کار را فکر کنید چراغ راهنمایی را میبینید که سبز میشود و مشخص میکند عبور از بیخطر است. به محض این که قدم به جلو میدارید، آواز بلند و گوشخراش آمبولانس را میشنوید که شما را ناچار میکند توقف کنید.

مغز شما به شدت این اطلاعات متناقض را مرتب و به شما پشتیبانی میکند تا بیخطرترین گزینه را انتخاب کنید. از زمانهای پیش روی این نوشته که مغز چطور بین اطلاعات حسی متناقض و مرتبط، همانند رنگهای چراه راهنمایی و صداهای، اعتدال برقرار میکند و تصمیم معقولی میگیرد، مطالعه شده است؛ اما این نوشته تا این مدت مبهم بود.

دانشمندان علوم اعصاب دانشگاه پرینستون در آمریکا یک مدل ریاضی تازه طراحی کردند که به آنها پشتیبانی میکند بفهمند مغز در زمان تصمیمگیری چطور انواع گوناگون اطلاعات همانند مناظر و صداها را پردازش میکند.

این پژوهش در نهایت اطلاعات دانشمندان درمورد کارکرد نادرست مدار مغز در اختلالات عصبی همانند آلزایمر را افزایش میدهد؛ این چنین امکانپذیر به پیشرفت هوش مصنوعی پشتیبانی کند و فناوریهایی همانند الکسا (یکی از دستیارهای صوتی هوش مصنوعی) و خودروهای خودران را کارآمدتر کند. یکی از نواحی مغز که برای تصمیمگیری حیاتی است، قشر پیشپیشانی است که دقیقاً پشت چشمها قرار دارد و به گفتن مرکز فرآیندهای روانی عالی شناخته میشود.

پژوهشهای قبلی نشان داده بود که جواب تکسلولهای قشر پیشپیشانی مغز در زمان تصمیمگیری چندوجهی و پیچیده است؛ برای مثال یک نورون در قشر پیشپیشانی مغز امکانپذیر فقط در عکس- به رنگ سبز چراه راهنمایی هنگامی که یک ماشین، گذرگاه عابر پیاده را مسدود کرده است، شلیک میکند. مدل مدار نهان درمورد نحوه تحول انتخابها در هنگامی که قوت اتصالات بین گرههای نهان گوناگون تحول میکند، پیشبینیهایی انجام میدهد.

این مدل قوی است؛ چون این امکان را برای پژوهشگران فراهم میکند تا بازدید کنند که آیا ساختار اتصال نهان واقعاً برای حمایت از کارکرد در زمان اجرای ماموریتهای ملزوم است یا خیر. در واقع، پژوهشگران دریافتند که زمان حذف اتصالات خاص در مدار، اجرای ماموریتهای به راهحلهای پیشبینیپذیر صدمه میبیند. گزارش این پژوهش در مجله نِیچِر نوروسایِنس انتشار شد.