کشف درمان شخصیسازی شده سرطان با استفاده از تخممرغ و تحلیل پروتئومیک

کشف درمان شخصیسازی شده سرطان با استفاده از تخممرغ و تحلیل پروتئومیک, یک تیم پژوهشی کانادایی روش نوینی را برای یافتن سریع درمانهای شخصیسازی شده در بیماران جوان مبتلا به سرطان ابداع کردهاند. این محققان با رشد تومورهای سرطانی در محیط تخممرگ و تحلیل پروتئینهای آن، به نتایج قابلتوجهی در جهت درمان هدفمند رسیدهاند.

همکاری دانشگاه و بیمارستان کودکان بریتیش کلمبیا این گروه علمی تحت مدیریت محققان دانشگاه و موسسه تحقیقاتی بیمارستان کودکان بریتیش کلمبیا، نخستین تیم در کانادا است که روشهای رشد تومور در تخممرغ و پروتئومیکس را برای شناسایی و تست دارویی در طول درمان یک بیمار جوان با هم ترکیب کرده است.

موفقیت این تیم در یافتن داروی جدید برای یک بیمار خاص، نشان میدهد که مطالعه پروتئینها (پروتئومیکس) میتواند مکمل ارزشمندی برای بررسی ژنها (ژنومیک) در درمانهای سرطان باشد. پروتئومیکس رویکردی مکمل برای شناسایی نقاط ضعف تومور در حالی که ژنها دستورالعملهای ساخت پروتئین را در خود جای دادهاند، پروتئینها واحدهای اجرایی و عملیاتی سلولها محسوب میشوند.

از آنجا که اکثر داروها با تغییر فعالیت پروتئینها اثر میگذارند، محققان فرضیه را مطرح کردند که آیا پروتئومیکس میتواند نقاط ضعف پنهان تومورها را که تستهای ژنتیکی به تنهایی قادر به کشف آنها نیستند، آشکار سازد. پس از آنکه کیموتراپی استاندارد ناکام ماند و تومور در برابر داروی انتخابشده بر اساس ژنومیک مقاوم شد، محققان به سمت پروتئومیکس روی آوردند و متوجه شدند که متابولیسم تومور به شدت به آنزیمی به نام SHMT۲ وابسته است.

استراتژی تیم پژوهش، استفاده از سرترالین، یک داروی ضدافسردگی رایج، برای مهار آنزیم SHMT۲ و قطع دسترسی تومور به یک منبع انرژی حیاتی بود. تکثیر تومور در تخممرغ پلتفرم تست سریع دارو برای آزمون این ایده، محققان از روشی استفاده کردند که شامل رشد یک قطعه کوچک از تومور بیمار بر روی تخممرغ است که به عنوان میزبان برای تومور عمل میکند.

رشد یک تومور یکسان در خارج از بدن بیمار، به آنها امکان داد تا در عرض چند هفته پاسخ تومور به داروی شخصیسازی شده را ارزیابی کنند. این روش فرآیند بررسی یک گزینه درمانی را به شدت تسریع میکند که با روشهای سنتی امکانپذیر نیست. به طور قطع میتوان تایید کرد که آیا دارویی که از طریق پروتئومیکس شناسایی شده، واقعاً میتواند برای تومور خاص بیمار مؤثر باشد یا خیر.

نتایج امیدوارکننده اما نیازمند مطالعات گستردهتر نتایج حاصل دلگرمکننده بود اما کامل نبود. پس از آغاز درمان با سرترالین، رشد تومور بیمار کند شد اما به طور کامل متوقف نشد که این امر نشاندهنده نیاز به درمانهای تکمیلی است.

با وجود اینکه برای انجام مطالعات بیشتری مجال وجود دارد، این پژوهش نشان میدهد که رویکرد محققان میتواند پیشنهادهای درمانی شخصیسازی شده را با سرعت و دقت لازم ارائه دهد تا در واقعیت به بیماران مبتلا به سرطانهای نادر کمک کند.