۷ ویژگی افراد بیش‌ازحد فکرکننده و حساس که زندگی‌شان را دشوار می‌کند

احتمالا بسیاری از ما در شمار افرادی هستیم که به هر موضوعی فکر عمیق می‌کنند. این افراد اتفاقات روزمره را بهانه می‌سازند تا ساعت‌ها درگیر تحلیل و تفکر شوند، مسائل را به صورت شخصی تلقی کنند و هر چیز را به دل بگیرند.

مراد از اینجا تفکر عمیق و سازنده نیست، بلکه نوعی دغدغه فکری فرساینده و وسواس‌های ذهنی است که افرادی را درگیر می‌کند که هم به همه چیز فکر می‌کنند و هم از نظر احساسی بسیار شکننده‌اند.

این افراد ساعت‌ها و روز‌ها به فکر می‌مانند که چرا فردی سخن خاصی زده یا منظور از اشاره‌ای چه بوده است. آن‌ها در مکالمات ذهنی غرق می‌شوند، لحظه حال را از دست می‌دهند و خود را با افکار خود اذیت می‌کنند.

حقیقت این است که زندگی برای کسانی که خود را در مسائل پیش‌پاافتاده دچار می‌کنند، سخت و چالش‌برانگیز می‌شود. اگرچه به همه چیز فکر کردن، رءوف بودن، احساسات قوی و دلی رحیم داشتن نعمتی است، اما اغلب زندگی را برای صاحبان آن تلخ می‌سازد.

وقتی فرد هم به همه چیز فکر بیش از حد کند و هم بسیار نرم و حساس باشد، به راحتی صدمه می‌بیند.

۷ حقیقت زندگی افرادی که به همه چیز گیر فکری می‌دهند و احساسی شکننده‌اند

۱- همیشه در پی یک عشق همه‌عیار

عشق رایج‌ترین فکر و بزرگ‌ترین آرزوی افرادی است که دلی شکسته دارند، زیاد به همه چیز فکر می‌کنند و دل‌شان سریع می‌شکند. این افراد احساسات ساختگی و تعهدات نیمه‌نصفه را برنمی‌تابند و طالب یک عشق واقعی، مطمئن و ماندگارند.

داشتن رابطه با این افراد به این معناست که باید تا حد امکان حس دوست‌داشتن، احترام و مراقبت را به آن‌ها برسانیم. اگر در این کار موفق نشویم، ویژگی آن‌ها که زیاد فکر می‌کنند، شک می‌کنند و سریع رنج می‌کشند، علتی می‌شود که به احساسات طرف مقابل شک کنند.

از آنجا که این افراد معمولا یک ناکامی عشقی را تجربه کرده‌اند، بسیار محتاط عمل می‌کنند تا مجددا صدمه نبیند. آن‌ها سخت مطمئن می‌شوند و مدام طرف رابطه خود را امتحان می‌کنند.

۲- همه چیز را به دل می‌گیرند

افرادی که به همه چیز زیاد فکر می‌کنند و دل‌شان سریع می‌شکند، تحت تأثیر نظرات دیگران قرار دارند. حتی اگر انتقاد مثبت باشد، روز‌ها به آن فکر می‌کنند. هر مسئله جزئی را کالبدشکافی می‌کنند، چندین بار عکس‌العمل نشان می‌دهند، شک می‌کنند و هر چیزی را به خود می‌گیرند.

اگر به جای اینکه هر چیز را شخصی کنند و حال خود را خراب سازند، از آن بگذرند یا اگر سازنده باشد، درس بگیرند و رشد کنند، زندگی و لحظات بهتری را تجربه می‌کردند. از نظر دیگر، هرکس حق دارد نظر خود را داشته باشد و این بدان معنا نیست که همیشه حق با آن‌ها است یا نیست.

بعضی اوقات باید به ندای دل و حس درونی خود گوش دهید و اگر می‌دانید در راه درستی هستید، با وجود همه چیز ادامه دهید.

۳- یا به چیزی زیاد اهمیت می‌دهند، یا اصلا رها می‌کنند

نگه داشتن حد اعتدال در مواجهه با چالش‌های زندگی، احساسات، روابط و به طور کلی همه چیز، حاکی از خرد است. افراط یا تفریط راه به جایی نمی‌برد. مدام باید حد وسطی را در ابراز احساسات، فداکاری‌ها و عملکرد‌ها حفظ کرد.

افرادی که به همه چیز زیاد فکر می‌کنند و دل‌شان سریع می‌شکند، حد وسط ندارند. یا به یک طرف افراط می‌روند یا از طرف دیگر تفریط می‌کنند. خودداری و خویشتن‌داری هنری و مهارتی است که بر پایه نگاه درست به جهان، تمرین، پرهیز و ممارست بنا شده است.

۴- بی‌خوابی

این افراد به محض اینکه سرشان را روی بالش می‌گذارند، در معرض هجوم انواع و اقسام افکار قرار می‌گیرند. افکاری نه تنها در باب گذشته، نحوه وقوع آن، ای‌کاش‌ها و حسرت‌ها، بلکه در باب موقعیت‌های فرضی آینده نیز وجود دارد.

هنگامی که ذهن بی‌وقفه درگیر است، خواب فرار می‌کند. بی‌خوابی اختلال بزرگی است که این افراد را اذیت می‌کند.

۵- مدام در جستجوی معانی نهان پشت کلمات و کردارها

در هر چیزی گوشه و کنایه‌ای، طعنه‌ای را نهان می‌بینند که مشخصا برای آزارشان کمین کرده است. بی‌وقفه به صحبتی که با فرد دیگر داشته‌اند، فکر می‌کنند. عمدتا تعبیر و تفسیر‌های منفی می‌کنند. مدام حرکات و کردار دیگران را قضاوت می‌کنند و در هر قدمی چیزی علیه خود را آشکار می‌کنند.

باید بدانیم که گاهی واقعا هیچ داستان و هیچ پشت صحنه‌ای وجود ندارد. گاهی فردی شاد‌تر است که اصلا چیزی نمی‌داند.

۶- بیش‌تر از حد به خود سخت‌گیرند، و برای دیگران بیش از حد آسان

افرادی که زیاد به همه چیز فکر می‌کنند، بدترین منتقد و خشن‌ترین قاضی خود هستند. هیچ رحمتی بر خود ندارند. زیاد خود را سرزنش می‌کنند، اما در مواجهه با دیگران ساده‌انگارند.

به همین دلیل است که آن‌ها در مواجهه با دیگران بسیار دل‌رحم و رءوفند، اما بر حال خودستم روا می‌دارند؛ به همین دلیل هم هست که با اندک بی‌مهربانی دل‌شان سریع می‌شکند.

باید سعی کنیم با خودمان ملایم‌تر و با دیگران عادلانه‌تر باشیم. ببخشیم، و بدانیم که همه سزاوار بخشش نیستند.

۷- زیستن در لحظه حال را از دست می‌دهند و مدام حسرتی به دل دارند

افرادی که زیاد به همه چیز فکر می‌کنند، اینقدر در گذشته غرق هستند که زمان حال را از دست می‌دهند. آنقدر در بازبینی مسائلی که با آن روبرو شده‌اند و برنامه‌ریزی برای آینده غرق می‌شوند که نمی‌توانند راهی برای آسایش در لحظه جاری بیابند، با جریان حرکت کنند و در لحظه حال زندگی کنند.