محققان: دوز و زمان مصرف کافئین برای ورزشکاران چقدر باید باشد؟
محققان معتقدند کافئین می‌تواند باعث افزایش مصرف چربی در طول ورزش شده و در نتیجه گلیکوژن عضله را ذخیره نماید. همچنین این ماده بر حالات روانی تأثیر گذاشته و درک درد ناشی از فعالیت ورزشی را کاهش می‌دهد.
تحقیقات متعدد نشان داده است که دوز‌های ۳، ۶ و ۹ می‌لی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن بیش‌ترین منفعت را در متابولیسم چربی‌ها و تاخیر در خستگی داشته‌اند. به طور کلی دامنه دوز موثر می‌تواند از ۳ تا ۱۳ می‌لی‌گرم بر کیلوگرم وزن بدن متغیر باشد.
مطالعات می‌گویند دوز‌های ۶ می‌لی‌گرم و بالا‌تر با افزایش کاتکولامین‌ها مانند آدرنالین و نورآدرنالین، برونده قلبی را بالا برده و متابولیسم چربی‌ها را تسریع می‌کنند. شکل مصرف کافئین نیز فاکتور مهمی است؛ تحقیقات بیش‌تر با کافئین خالص انجام شده اما مردم عموما از طریق قهوه کافئین دریافت می‌کنند. مقایسه کافئین خالص با قهوه نشان داد قهوه بهبود کارکرد ورزشی ایجاد نکرد و محققان گمان می‌کنند ترکیبات دیگر در قهوه تأثیرات کافئین را تعدیل می‌کنند.
بر اساس یافته‌ها، اثرات مفید سوخت‌سازی کافئین با دوز ۳ می‌لی‌گرم بر کیلوگرم بدنی حاصل می‌شود اما برای اطمینان از تأثیر بر متابولیسم چربی و افزایش انرژی در دسترس، دوز ۵ تا ۶ می‌لی‌گرم توصیه می‌شود.
عمر نیمه کافئین در بدن حدود ۴ تا ۶ ساعت است و بیش‌ترین تأثیر آن ۱ تا ۲ ساعت پس از مصرف رخ می‌دهد. بنابراین برای بهره‌برداری بهینه از اثرات سوخت‌ساز، بهتر است کافئین ۳۰ دقیقه تا ۱ ساعت قبل از ورزش مصرف گردد.
مصرف کافئین برای افراد زیر ۱۸ سال، بیماران روده تحریک‌پذیر، پارکینسون، پوکی استخوان، اختلالات عصبی مانند تشنج و اضطراب، اختلال دو قطبی و بیماری‌های قلبی-عروقی می‌تواند مضر باشد. این افراد باید پیش از استفاده با پزشک متخصص مشورت کنند.