انتقال پنهان کلستریدیوم دیفیسیل در بیمارستانها: خطر بیدریغتر از پیشبینیها

انتقال پنهان کلستریدیوم دیفیسیل در بیمارستانها خطر بیدریغتر از پیشبینیها, بیمارستانها به عنوان محیطهایی شناخته میشوند که باید امنیت بیماران را تضمین کنند، اما یافتههای جدید حاکی از آن است که یک باکتری خطرناک و مقاوم در این فضاها به شیوهای ناپدید و گستردهتر از پیشینه در حال جابجایی است. کلستریدیوم دیفیسیل عاملی است که باعث اسهال شدید، درد شکم و تب میشود و در موارد پیشرفته میتواند جانبخش باشد.

تا پیش از این، انتقال مستقیم این باکتری بین بیماران نادر تلقی میشد، اما تحقیقات اخیر با ردیابی ژنتیکی گسترده در سراسر محیط بیمارستانی، یک شبکه مخفی از آلودگی را فاش کردهاند.

مکانیزم انتقال ناپدید و پایداری بالا دکتر مایکل روبین، اپیدمیولوژیست و متخصص بیماریهای عفونی دانشگاه یوتا و سرپرست تیم پژوهشی، تأکید میکند رویدادهای زیادی در حال وقوع هستند که ما آنها را نمیبینیم و اگر به آنها توجه نکنیم، بیماران را به خطرهای غیرضروری معرض میسازیم. نتایج نشان میدهد که در ۱۰ درصد از بیماران بستری در بخشهای مراقبتهای اختصاصی، این باکتری بر روی بدن یا در محیط اتاقشان شناسایی شده است.

نکته حیاتی این است که در اکثریت موارد، سوچهای ژنتیکی باکتریها با نمونههای دیگر بیماران همخوانی داشته، که دال بر منشأ مشترک و انتقال غیرمستقیم است. سرسختی در برابر تدابیر معمول ضدعفونی بیش از نیمی از موارد انتقال، زمانی رخ داده که دو بیمار به طور همزمان در بیمارستان نبودهاند؛ گاهی فاصله بستری آنها چندین هفته بوده است.

این پدیده ریشه در ویژگیهای بیولوژیک منحصر به فرد کلستریدیوم دیفیسیل دارد باکتری قادر است برای مدت طولانی در محیط بیرون از بدن زنده بماند و در برابر ضدعفونیکنندههای رایج مبتنی بر الکل مقاوم باشد. در نتیجه، باکتری میتواند از یک بیمار به سطوح اتاق منتقل شده، در آنجا بماند و هفتهها بعد بیمار دیگری را آلوده کند.

راهکارهای پیشگیری تقویتشده پژوهشگران با انتشار نتایج در مجله معتبر JAMA، بر ضرورت تشدید پروتکلهای کنترل عفونت تأکید دارند. استفاده مداوم از تجهیزات حفاظت فردی نظیر دستکش و روپوش، همراه با رعایت دقیق و مداوم بهداشت دستها، ستون فقرات مقابله با این چرخه انتقال نامرئی است. آگاهی از ابعاد واقعی این خطر، گام اول برای ایمنسازی محیطهای درمانی در برابر یک دشمن بیدریغ است.