پیادهروی در طبیعت یا تردمیل

پیادهروی در طبیعت یا تردمیل؟ مطالعه جدید نشان میدهد کدام برای سلامت قلب و انرژی مفیدتر است, مطالعهای که در نشریه علمی اکوسایکولوژی منتشر شده، تفاوتهای فیزیولوژیکی و روانی میان پیادهروی در فضای باز و پیادهروی روی تردمیل در محیط داخلی را بررسی کرده است. نتایج این تحقیق نشان میدهد که هر دو روش اگرچه شدت فعالیت یکسانی دارند، اما اثرات بر بدن و ذهن به طور قابل توجهی متفاوت است.

طراحی مطالعه و روش انجام آزمایش در این پژوهش ۷۴ دانشجوی دانشگاه به دو گروه تقسیم شدند. گروه اول در فضای باز روی یک مسیر مسطح ۶۰۰ متری به مدت ۱۵ دقیقه پیادهروی کردند. گروه دوم در محیط داخلی روی تردمیل قرار گرفتند و از طریق نمایش ویدیویی، تصاویر همان مسیر در فضای باز را تماشا کردند.

که افراد گروه فضای باز، ضربان قلب بالاتری را تجربه کردند.

این موضوع مؤید فعالیت فیزیولوژیکی شدیدتر و موثرتر در محیط طبیعی است، با وجود اینکه هر دو گروه شدت پیادهروی را یکسان گزارش کرده بودند. بنابراین، حضور در طبیعت میتواند بار فیزیولوژیکی ورزش را به طور طبیعی افزایش دهد. تأثیر بر سطح انرژی و تنش از نظر سطح انرژی، شرکتکنندگانی که در فضای باز پیادهروی کرده بودند، افزایش قابل توجهی را گزارش دادند. در مقابل، گروه تردمیل تغییری در سطح انرژی خود احساس نکردند.

نکته جالب توجه این است که گروه داخلی کاهش قابل توجهی در تنش را تجربه کرد، در حالی که گروه فضای باز چنین اثری را نشان نداد.

نتیجهگیری طبیعت محیطی برای ورزش بهینهتر است یافتههای این مطالعه با تحقیقات پیشین همسو است که نشان دادهاند فعالیتهای بدنی کوتاهمدت در محیط طبیعی، حالت عاطفی فعال مثبت را تقویت میکند؛ حالتی که با حس انرژی، تعامل، هوشیاری و اشتیاق همراه است.

به نظر میرسد پیادهروی در فضای باز مزایای ترکیبی فیزیولوژیکی (افزایش ضربان قلب) و روانی (افزایش انرژی و لذت) را فراهم میآورد که در محیطهای شبیهسازی شده داخلی به طور کامل تکرار نمیشود.