تحقیقات جدید: فرسایش رودخانه‌ها باعث افزایش ارتفاع قله اورست شده است
وبگاه دیلی گلفردی در گزارشی آورده است قله اورست در زبان نپالی به نام ساگارماتا و در زبان تبتی چومولونگما شناخته می‌شود و ارتفاع دیدنی آن هشت هزار و هشتصد و چهل و نه متر معادل بیست و نه هزار و سی و دو فوت است. ارتفاع استثنایی اورست از قله‌های مجاورش همانند کی تو، کانگچنجونگا و لهوتسه پیشی می‌گیرد. این قله جزو رشته‌کوه هیمالیا و واقع در سرزمین نپال است.
یافته‌های پژوهش پژوهشگران کالج دانشگاه‌ی لندن و دانشگاه علوم زمین چین نشان‌دهنده شراکت غیر‌منتظره‌ای بین کوه اورست و سامانه‌های رودخانه‌ای نزدیک است. این همکاری نقش مهمی در رشد کوه در هشتاد و نه هزار سال قبل داشته است.
پژوهشگران اتفاقی را شناسایی کرده‌اند که به نام برگشت ایزواستاتیک شناخته می‌شود. اتفاق برگشت ایزواستاتیک وقتی رخ می‌دهد که وزن بالایی پوسته زمین به علت از دست دادن جرم، افت می‌یابد. در این حالت، گوشته زمین که زیر پوسته قرار دارد، سختی بیش‌تری داخل می‌کند و پوسته به سمت بالا حرکت می‌کند؛ در نتیجه، ارتفاع کوه‌ها افزایش می‌یابد. این اتفاق تا پنجاه متر معادل صد و شصت و چهار فوت به ارتفاع اورست افزوده است.
سامانه‌های رودخانه آرون و کوسی بازیگران مهم این رقص زمین‌شناسی می‌باشند. این رودخانه‌ها با حفر تنگه‌های گسترده در زمین‌های اطراف، فرسایش تشکیل کرده و می‌لیارد‌ها تن زمین را با خود برده‌اند. این فرسایش، بار روی پوسته زمین را سبک می‌کند و علت ایجاد تأثیر برگشت ایزواستاتیک و قد کشیدن قله اورست می‌شود.
دکتر متیو فاکس، از دانشمندان علوم زمین کالج دانشگاه‌ی لندن، توضیح می‌دهد با منفعت‌گیری از ابزار‌های جی‌پی‌اس دریافتیم این قله نزدیک به دو می‌لی‌متر در سال رشد می‌کند و اکنون فهمیدن بهتری از علت این رشد کسب کرده‌ایم.
یافته‌های این پژوهش به طور مقاله‌ای در مجله علمی نیچر ژئوساینس انتشار شده است.