آنالیز فیلم پیر پسر؛ نگاهی عمیق به زوال عاطفه در یک خانواده_صبح سریع

این فیلم که پروانه ساخت خود را در بهمن ۹۸ دریافت کرده می بود، به علت شیوع کرونا با تأخیر در سال ۱۴۰۰ جلوی دوربین رفت. اما علیرغم نمایش موفق در جشنواره‌های خارجی و جلب نظر منتقدان، برای اکران داخلی با مانع ها بسیاری روبرو می بود.

وجود این فیلم در قسمت خارج از مسابقه جشنواره فیلم فجر نیز به علت زمان طویل (۱۹۰ دقیقه از نسخه مهم ۴ ساعته) با سختی‌هایی همراه شد. اما استقبال بی‌سابقه منتقدان و اهالی رسانه از این تاثییر در جشنواره فجر، مسیر اکران آن را هموار کرد و در نهایت مجوز نمایش آن صادر شد.

داستان فیلم «پیرپسر»

علی و رضا که در اغاز میانسالی قرار دارند، مصرانه تلاش می‌کنند پدر را به فروش خانه راضی کنند، اما غلام هر بار از این کار شانه خالی می‌کند. او بیشتر از آنکه به فکر آینده فرزندانش باشد، غرق در خوش‌گذرانی و لذت‌جویی‌های لحظه‌ای خود است. رابطه بین غلام و پسرانش هیچ شباهتی به پیوندهای عاطفی معمول یک خانواده ندارد و هر رویدادی در طول داستان، این رابطه را پیچیده‌تر کرده و اندک عاطفه باقی‌مانده را نیز از بین می‌برد.

نظر منتقدان درمورد فیلم «پیر پسر»

«نقدهای انتشار شده درمورد فیلم «پیر پسر» مشخص می کند که این تاثییر سینمایی از جنبه‌های گوناگون مورد تحسین قرار گرفته است. حسام ناصری، آهنگساز فیلم، با تلفیق خلاقانه سبک‌های الکترونیک و آکوستیک و منفعت گیری از صداهای دیستورت‌شده، توانسته موسیقی‌ای بسازد که به خوبی اضطراب و پیچیدگی ذهنی شخصیت‌ها را بازتاب دهد و در پیشبرد روایت و تأثیرگذاری لحظات کلیدی نقش مهمی ایفا کند (بر پایه نظر نسیم قاضی‌زاده).

 از نظر دیگر، جهان‌بینی «پیر پسر» بر پایه نمادهایی از سنت و مردسالاری بنا شده و تصویری تاریک و پرتنش از جامعه‌ای اراعه می‌دهد که در آن شخصیت‌ها دچار چرخه‌ای از تقدیر محتوم، درگیری‌های روانی و روابط فروپاشیده‌اند و امیدی به تحول دیده نمی‌شود (بر پایه تحلیل سهام‌الدین بورقانی).

این فیلم سه ساعته، با وجود مضمون سنگینش، توانسته مخاطبان را به شدت تحت تأثیر قرار دهد؛ سکوت پرشور تماشاگران در طول نمایش و تشویق‌های پایانی، گواهی بر قوت کارگردانی اکتای براهنی و توانایی او در خلق اثری نفس‌گیر و عمیق است که استانداردهای جدیدی را در سینمای ایران به نمایش گذاشته است (بر پایه نظر محمد صابری).

بازیگران فیلم «پیر پسر»

در ادامه مروری خواهیم داشت بر بیوگرافی بازیگران این فیلم:

حسن پورشیرازی

حسن پورشیرازی متولد ۱۰ اسفند ۱۳۳۶ بازیگر و کارگردان سینما و تلویزیون و فارغ‌التحصیل لیسانس تئاتر در رشته بازیگری و کارگردانی است. او فعالیت سینمایی خود را با بازی در فیلم «صف» در سال ۱۳۶۳ اغاز کرد و در سال ۱۳۶۹ با فیلم «بازی بزرگان» به گفتن برنامه‌ریز و دستیار کارگردان داخل عرصه کارگردانی شد. از افتخارات او می‌توان به دریافت جایزه اختصاصی هیئت داوران در ششمین جشنواره فیلم دوبی در سال ۱۳۸۸ برای بازی در فیلم «کشتزارهای سپید» اشاره کرد.

حامد بهداد

حامد بهداد متولد ۱۳۵۲ در مشهد، بازیگر ایرانی و فارغ‌التحصیل لیسانس بازیگری تئاتر است. او با فیلم «آخر بازی» (۱۳۷۹) داخل سینما شد و نامزد سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد جشنواره فجر شد. بهداد برای بازی در «جرم» (۱۳۸۹) سیمرغ بلورین بهترین بازیگر مکمل مرد را دریافت کرد و در سال ۲۰۱۹ برای «قصر شیرین» جایزه بهترین بازیگر مرد جشنواره شانگهای را از آن خود کرد. او سابقه همکاری با کارگردانان برجسته‌ای چون عباس کیارستمی، اصغر فرهادی و مسعود کیمیایی را دارد.

محمد ولی‌زادگان

محمّد ولی‌زادگان، متولد ۱۳۶۵،  کارگردان و بازیگر ایرانی با مدرک کارشناسی ارشد کارگردانی تئاتر است. او برای کارگردانی فیلم مختصر «من خود، من هم می‌رقصم» (۲۰۲۲) برنده خرس بلورین جشنواره فیلم برلین شد و پیش از آن نیز به گفتن بازیگر در فیلم «شیطان وجود ندارد» که برنده خرس طلایی برلین شد، وجود داشت.

لیلا حاتمی

لیلا حاتمی متولد ۱۳۵۱، بازیگر برجسته ایرانی، به علت نقش‌آفرینی‌های واقع‌گرایانه‌اش در درام‌ها شناخته شده و دارای افتخارات متعدد داخلی و بین‌المللی از جمله سه سیمرغ بلورین و خرس نقره‌ای برلین برای «جدایی نادر از سیمین» است. او این چنین به گفتن داور در جشنواره‌های کن و ونیز وجود داشته و از دولت فرانسه مقام شوالیه هنر و ادبیات را دریافت کرده است.