چرا نباید درمورد جنگ با کودکان سخن بگویید کنیم؟_صبح سریع

چرا نباید درمورد جنگ با کودکان سخن بگویید کنیم؟

کودکان به علت ذهن حساس و فهمیدن محدودشان، قادر به پردازش پیچیدگی‌های جنگ نیستند و این نوشته می‌تواند اثرات مخربی داشته باشد:

افزایش هراس و اضطراب: شنیدن درمورد بمباران‌ها یا از دست دادن عزیزان می‌تواند کودکان را به وحشت بیندازد و هراس و اضطراب را در وجود آنها نهادینه کند.

فهمیدن نادرست از حقیقت: کودکان امکان پذیر اطلاعات را به‌صورت اغراق‌آمیز تفسیر کنند، برای مثالً فکر کنند همه جا ناامن است، حتی اگر در پناهگاه باشند.

تأثیر طویل مدت بر رشد: قرار گرفتن در معرض اخبار منفی می‌تواند به مشکلات روانی همانند PTSD یا افسردگی در آینده منجر شود، به‌اختصاصی در بین کودکانِ ساکن در شهرهایی که مقصد دعوا قرار گرفته‌اند.

از دست دادن حس امنیت: جنگ برای کودکان مفهومی انتزاعی است و سخن بگویید درمورد آن می‌تواند حس امنیت و اسایش آن‌ها، که پایه رشد عاطفی‌ است، را از بین ببرد.

به این علت، اجتناب از او گفت و گو مستقیم درمورد جنگ، به‌اختصاصی با اراعه جزئیات خشن، می‌تواند از این صدمه‌ها پیشگیری کند.

چه باید کرد؟

به جای سخن بگویید درمورد جنگ، می‌توان با راه حلهای زیر به کودکان پشتیبانی کرد و ذهنشان را از هراس دور نگه داشت تا حس امنیت کنند:

تشکیل محیط امن و آرام: در خانه یا اتاق کودک به وسیله پتو، بالش و اسباب‌بازی‌های او یک کنج آرام با نور ملایم بسازید تا کودک حس پناه کند. بازی با عروسک‌ها در یک محدوده امن کوچک می‌تواند حواس کودک را پرت کند.

داستان‌گویی مثبت: به جای اخبار جنگ، داستان‌های خیالی یا خاطرات شاد قبل (همانند خاطره‌ای از جشن تولد کودک) را تعریف کنید؛ این کار ذهن کودک را به سمت امید هدایت می‌کند.

فعالیت‌های خلاقانه: نقاشی، آواز خواندن یا ساختن کاردستی می‌تواند استرس را افت دهد. برای مثالً کشیدن عکس یک درخت می‌تواند حس زندگی را تحکیم کند یا ساختن یک پرنده کاغذی، جهت تداعی‌ مفهوم آزادی در ذهن کودک می‌شود.

جواب به سؤالات با احتیاط: اگر کودک سؤالی درمورد صداهای بلند یا غیبت فردی سوال کرد، به‌جای توضیح جنگ، جواب‌های ساده و اسایش‌قسمت بدهید، همانند «ما الآن در جای امن هستیم و همه مواظب یکدیگر می باشند تا اتفاق بدی برای فردی نیفتد».

روتین ثابت: زمان مشخصی برای غذا، بازی و خواب برنامه‌ریزی کنید تا کودک حس ارامش کند. حتی پخش یک آهنگ اسایش‌قسمت هرشب قبل از خواب برای کودک می‌تواند جزئی از یک روتین مثبت باشد.

نقش بزرگسالان در محافظت روانی

بزرگسالان باید مواظب حرکت و گفتار خود باشند. بالا بردن صدا، او گفت و گو درمورد اخبار در وجود کودکان یا ابراز نگرانی شدید می‌تواند آن‌ها را مضطرب کند. به جای این کارها، با کودکان بازی کنید یا آن‌ها اجازه دهید به هر شکل که دوست دارند خودشان را سرگرم کنند. این چنین، اگر کودک علائمی همانند گریه مداوم یا هراس از تاریکی نشان داد، با او سخن بگویید کنید و در صورت امکان از روان‌شناس پشتیبانی بخواهید.

پیشنهاد‌های کلیدی

فیلتر کردن اطلاعات: رادیو یا تلویزیون را در وجود کودکان خاموش کنید یا به برنامه‌های آموزشی محدود کنید.

آموزش به بزرگسالان: به اعضای خانواده یادآوری کنید که از او گفت و گو جنگ در برابر کودکان خودداری کنند.

مشاهده حرکت کودک: اگر تغییراتی همانند بی‌اشتهایی یا انزوا دیدید، فوراً با راه حلهای آرام‌سازی (همانند بغل کردن، گوش دادن به نگرانی‌های او و …) عکس العمل نشان دهید.

پشتیبانی حرفه‌ای: با مشاهده علائمی چون گریه مداوم یا پریشانی در کودک، ابتدا با خود او سخن بگویید کنید و در وهله سپس از مشاور کودک پشتیبانی بخواهید.

نقش بزرگسالان در فیلتر کردن اطلاعات و مشاهده حرکت کودکان در کنار پشتیبانی‌های حرفه‌ای در صورت نیاز، کلید نگه داری سلامت روان نسل آینده در این بحران است.